Het fotoverhaal van Gwyneth Leermakers

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (52).jpg

In de zomer nam Gwyneth contact met mij op. Ze wilde zichzelf op beeld laten zien zoals zij écht is. Niet meer de ‘gelikte’ foto’s, maar puur en echt.

Gwyneth staat voor Authentieke marketing op jouw unieke en eigen-wijze (neem vooral een kijkje op haar website).
Niet vanuit hoe het ‘hoort’, maar vanuit wie jij bent. Gwyneth onderneemt vanuit haar passie en draagt daarmee echt haar boodschap uit vind ik.

Ook heeft ze een bijzonder boek geschreven: Moederwond
Ik heb het boek in 1 weekend uitgelezen…echt een aanrader!

Maar…het was dus tijd voor pure foto’s!


We spraken af in Gwyneth haar prachtige huis en later reden we door naar de mooie Loonse en Drunense Duinen. Ik raad mijn klanten meestal aan om de fotosessie te doen op een plek waar zij vaker komen en zich helemaal op hun gemak voelen. En dat zie je heel duidelijk terug op deze foto’s vind ik! Gwyneth voelde zich zelfs zo op haar gemak dat ze besloot de radslag te doen. Heerlijk spelen in het zand…authentieker kan bijna niet!

Nadat zij de foto’s had ontvangen, kreeg ik deze reactie:

Ik wil je uit de grond van mijn hart bedanken voor de foto’s. Het resultaat is écht echt ik.
Deze foto’s zijn kloppend en dat is wat ik graag wilde. Dat heb jij mij gegeven en daar ben ik heel blij mee!

Wauw…een mooier compliment kan je niet krijgen toch?
Kijk mee naar het resultaat!

Ben jij ook klaar met de ‘perfecte’ plaatjes van jezelf? En wil je jezelf laten zien zoals je écht bent? Omdat je eigenlijk weet dat pas als jij jezelf laat zien, je dit ook van je klanten kan verwachten?

Plan dan snel je kennismakingsgesprek via skype in!

2018-11-08_0002.jpg
2018-11-08_0003.jpg
2018-11-08_0004.jpg
2018-11-08_0016.jpg
2018-11-08_0015.jpg
2018-11-08_0006.jpg
2018-11-08_0005.jpg
2018-11-08_0012.jpg
2018-11-08_0010.jpg
2018-11-08_0009.jpg
2018-11-08_0008.jpg
2018-11-08_0011.jpg
2018-11-08_0013.jpg

Mijn Tedx Avontuur

 Foto: Tedxede

Foto: Tedxede

Disclaimer:

Ik heb mijn ervaringen van de dag van mijn TEDx avontuur vooral opgeschreven voor mezelf. Maar vriendinnen overtuigden mij ervan om dit verhaal te publiceren omdat anderen het misschien ook interessant zouden vinden hoe zo’n dag gaat en wat er die dag in mij omging.

Dat ik op een TEDx podium mijn verhaal heb verteld, betekent niet dat ik geen last heb van zenuwen of een innerlijke criticus. Integendeel!

Ik hoop dat ik je met het delen van mijn ervaringen mag inspireren om vooral achter jouw droom te gaan.

Ook als het eng is.
Ook als je het liefste heel hard weg wil lopen.
Ook als het ver buiten je comfortzone ligt..

Heb je helemaal geen zin in het lezen van een lang verhaal in dagboekvorm, dan kan ik dat ook helemaal begrijpen.
Even goede vrienden! :)

20 september 2018

07.00-09.00 uur

Na een verrassend goede nachtrust, word ik wakker met een grote glimlach.

Vandaag is het zover. De dag waar ik al zo’n halfjaar naar toe leef. 

Ik heb me heel goed voorbereid en kan mijn verhaal dromen (zo’n beetje letterlijk). Bovendien kijk ik er enorm naar uit om alle lieve mensen te gaan zien en spreken waarvan ik weet dat ze naar het event komen. 

Let’s do this! 

We zitten met alle sprekers en spreekcoaches in een whatsapp-groep en rond 08.30 uur krijg ik een appje van 1 van de coaches: “vandaag is dé dag!” 

YES, denk ik en ik voel me nog opgewekter. Vervolgens stuurt ze er nog een appje achteraan: #onceinalifetime” 
Ineens voel ik een golf van zenuwen vanaf mijn buik omhoog schieten naar mijn keel. 

Oh ja, ik geef vandaag een TED-talk en deze geef je niet zo snel een tweede keer in je leven.

Onzekere vragen komen omhoog: 

‘Ben ik er wel klaar voor?’ 

‘Kan ik dit wel?’ 

‘Ben ik niet te jong?’

‘Had ik niet eerst wat meer levenservaring op moeten doen?’  

‘Wie ben ik nu om…?’


Tegelijkertijd besef ik me dat deze vragen totaal geen zin hebben. Nooit niet en vandaag al helemaal niet. 

Of ik er klaar voor ben of niet, vanavond sta ik op dat podium.

There’s no way back!


09.00 uur - 14.30 uur

Eerst maar naar de kapper en visagiste. Heerlijk om me even te richten op luchtige, oppervlakkige gesprekjes zoals je bij de kapper/visagiste hebt. Ik druk haar wel zo’n tien keer (sorry visagiste ;-)) op het hart dat ze me echt niet te zwaar op mag maken. Want hoe kan ik een talk geven over de kracht van imperfectie met lagen make-up op? Gelukkig luistert ze goed naar mijn wensen en ik ben erg blij met het eindresultaat.

Vervolgens ga ik door naar een goede vriendin die nog even mijn nagels lakt. Natuurlijk hebben we het even over vanavond, maar ook over andere onderwerpen, wat ervoor zorgt dat ik me weer een beetje ontspan. Wat is het toch fijn en waardevol om zulke vriendschappen te hebben!

Eenmaal thuis eet ik nog wat, pak mijn spullen in en vertrek naar Ede.


14.30 uur - 17.00 uur

Als ik binnen kom bij BIT, zijn alle voorbereidingen al in volle gang. Er hangt een sfeer van opwinding. Iedereen lijkt het nog een beetje onwerkelijk te vinden dat na maanden van voorbereiding, vandaag dan echt dé dag is.

 Foto: TEDxEde

Foto: TEDxEde

Ik zie de beroemde rode TEDx stip liggen op het podium. 

Wow, nu wordt het allemaal wel heel echt allemaal!

Zoals altijd word ik heel warm verwelkomd door de lieve mensen van het TEDx team. De vrouw die 2,5 jaar geleden contact opnam met mij om te vragen of ik mee wilde doen met TEDx (hoe dat is gegaan, daar maak ik nog een video over), blijkt vandaag het aanspreekpunt te zijn voor de sprekers. 

Wauw, hoe bijzonder! Het voelt alsof de cirkel nu rond is. 

Ze vraagt of ik mee loop naar boven, naar de relax- en kleedkamer speciaal voor de sprekers. Wat een luxe!


Eenmaal boven kom ik een teamlid van het marketingteam tegen en we maken een praatje. 

Ik vertel haar over het appje dat ik vanochtend kreeg van de spreekcoach.
Dan word ik geroepen om naar beneden te gaan om te gaan soundchecken. 

oh sorry, ik moet gaan soundchecken” hoor ik mezelf zeggen.

“Nou, die zin heb ik nog nooit uitgesproken.” 

“Ja Evelyn, hashtag once in a lifetime!” zegt ze en we lachen.

Terug van de soundcheck stelt een vrouw zich voor en verteld dat ze verantwoordelijk is voor het welzijn van de sprekers. Ze vraagt of ik wat wil drinken. 
Ik begin me nu wel wat bezwaard te voelen
De koelbox staat op een steenworp afstand en spreker of niet, ik kan toch gewoon mijn eigen drinken pakken? 
Toch staat ze er op iets voor mij te willen inschenken. 
Ik begin me zo onderhand een soort ster te voelen en weet niet zo goed wat ik daarmee aan moet.

Maar ik besluit het maar te omarmen. 
Wat een ervaring!
Nu al.

Een mede-spreekster vraagt of ik voor publiek wil ‘spelen’ terwijl zij haar talk op het podium oefent.
Dat is een goed idee!
We besluiten ons verhaal alvast te oefenen op de stip.
Wat fijn om er alvast een beetje feeling mee te krijgen.


Samen met mijn spreekcoach en ander teamlid nemen we vervolgens mijn wensen door.
Alles waarvan ik heel voorzichtig aangeef dat ik dat wel prettig zou vinden, wordt gelijk geregeld.
“Maar…k-k-kan dat allemaal gewoon?”
“Ja, natuurlijk! Je bent toch 1 van onze sprekers?!” 

En dan ineens gaat het snel.
Over een half uur gaan de deuren al open en zullen de eerste mensen binnen komen.
We eten nog wat soep met een broodje, krijgen een toffe peptalk van de voorzitter van het TEDx team en dan gaat het evenement bijna beginnen.

Ik ga me omkleden en ondertussen begint de paniek een beetje op te borrelen.
Ik zou mijn tekst toch nog wel weten?! 
Snel vraag ik aan iemand of zij weet waar mijn spreekcoach is.
Een paar uur geleden heb ik mijn uitgeprinte tekst aan haar gegeven, maar ik voel ineens dat ik die nog één keer door moet lezen. 
Onzin natuurlijk, dat weet ik eigenlijk ook wel. 
Alsof met deze zenuwen in mijn lijf, de tekst nog door gaat dringen. 
Maar het voelt alsof het MOET. 
Ondertussen tikt de tijd door.
Over minder dan een uur sta ik op die stip.


“Wat heb ik gedaan?” denk ik. 

Ik had nu ook in het publiek kunnen zitten.

Of, nog aantrekkelijker idee op dit moment, ik had ook in mijn pyjama op de bank kunnen zitten met een Netflix-film aan.


Ineens voel ik me een beetje eenzaam.

Het is allemaal zo nieuw.

En zo spannend.

Ik besluit nog even naar beneden te gaan om mijn lieve ouders en vriendinnen, die inmiddels waren aangekomen, een knuffel te geven.
Wat doet dit me goed. 
Hoe lief en vriendelijk iedereen van het TEDx team ook is, het is zo fijn om even vertrouwde gezichten te zien. 


17.00 uur - 22.00 uur:

Marc de Hond opent TedxEde en samen met een paar andere sprekers kijk ik op het gallerij toe. Annet, mijn spreekcoach, doet wat energizers met het publiek en we lachen om de onhandige bewegingen van onze vrienden en familie.

Daarna besluit ik me even terug te trekken in de spreekkamer. 

Ik zet een meditatie op, beluister een nummer waar ik rustig van word en ik voel mezelf meer ontspannen.

Ineens staat de vrouw, die de sprekers begeleidt, voor me.
Tijd om naar beneden te gaan.

Showtime!

Eenmaal in de zaal voel ik de zenuwen weer opborrelen. 
Ik loop nog heel even naar de andere spreekcoach, inmiddels ook een vertrouwd gezicht.
“Ik kan dit wel toch?” fluister ik vragend. 
Ze kijkt me vol vertrouwen aan, glimlacht en zegt: “Natuurlijk kan jij dit!” 

Ik loop achter de coulissen en hoor hoe Marc mij aankondigt. 
Op het podium zoek ik in de zaal naar bekende gezichten. 
Die zijn er, verspreid over de zaal. 

Gelukkig.

 Foto: TEDxEde

Foto: TEDxEde


En dan begin ik met mijn verhaal.

Al na de eerste paar zinnen, zie ik dat mensen tranen in hun ogen hebben.

Het maakt me nederig.

Wauw.

Het raakt.

Maar ik vertel gewoon mijn verhaal, meer niet.

 Foto: TEDxEde

Foto: TEDxEde


Twee keer raak ik eventjes mijn verhaal kwijt.

Die seconden lijken uren te duren.

Gelukkig weet ik de draad snel weer op te pakken.

Ik eindig mijn verhaal en zie dat mensen klappen en gaan staan!

Wauw, mijn boodschap, mijn verhaal is aangekomen.

 Foto’s: TEDxEde

Foto’s: TEDxEde

Wat een geluk dat het gelijk na mijn talk pauze is, waardoor ik mijn bekenden kan opzoeken en begroeten. Maar dat gaat nog niet zo makkelijk. ;-) 
Telkens weer word ik aangesproken door mensen die zeggen zo geïnspireerd te zijn door mijn talk. 
Ik geniet van deze gesprekken en probeer iedereen de oprechte aandacht te geven die ze verdienen.


De rest van de avond leef ik in een soort roes.
De mensen die speciaal voor mij naar Ede zijn gereisd, de lieve woorden van iedereen, bijzondere cadeautjes en kaartjes en lekker eten. 

Ik geniet.

Met volle teugen.

En af en toe is er zo’n besefmomentje: ik heb gewoon een TED-talk gehouden vanavond!


Ja, ik vond het doodeng.

Maar het gevoel nadat je je grootste droom uit hebt laten komen, is onbeschrijfelijk. 

En alles waard!

Een vriend zei laatst: doe wat je eng vindt, want daar ligt je grootste groei. 

En dat is het precies.

Daar ligt je grootste groei.

En…als het slaagt: ook een berg geluk en voldoening!






Het fotoverhaal van Astrid Davidzon

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (42).jpg

Op een mooie lentedag, eind april, stapte ik, met wat spanning in mijn buik, in de auto op weg naar Alkmaar.

Ik had die dag niet 'zomaar' een fotosessie, ik had een fotosessie met Astrid Davidzon. Een onderneemster die ik erg bewonder om de boodschap die zij brengt en de manier waarop zij haar bedrijf vormgeeft. Ik vond het een grote eer dat ik haar foto's mocht maken.
En tegelijkertijd voelde ik: dit klopt.

P.R.I.M.A. is perfect meets Onbeperkt Puur.

Mijn gevoel klopte. We voelen allebei de pijn als we zien dat mensen eindeloos wachten met hun licht laten schijnen omdat zij nog niet 'perfect' genoeg zijn in hun ogen. En we hebben allebei dezelfde boodschap te brengen: goed is goed genoeg, Perfect zelfs. Dus ga in je kracht staan en schijn je licht!

Het werd een prachtige dag vol mooie gesprekken en creativiteit. Bergen aan Zee en Strandpaviljoen Noord hebben vanaf die dag mijn hart zo gestolen, dat ik al twee keer in korte tijd terug ben geweest. En elke keer als ik daar ben, ontmoeten Astrid en ik elkaar weer even voor een drankje of een lunch.
Wat bijzonder om zo'n verbinding te ervaren met m'n klanten, zelfs na een opdracht. Dat maakt me zo dankbaar! 

24 september start Astrid trouwens weer met de minicursus Perfectionisme Loslaten.
Een inspirerende, maar ook confronterende cursus waardoor jij leert om je perfectionisme los te laten en te gaan 'leven' in plaats van 'overleven.' Hoe heerlijk is dat?! Doe GRATIS je mee? 

 

2018-08-10_0011.jpg
2018-08-10_0012.jpg
2018-08-10_0002.jpg
2018-08-10_0004.jpg
2018-08-10_0003.jpg
2018-09-04_0002.jpg
2018-08-10_0006.jpg
2018-08-10_0005.jpg
2018-08-10_0007.jpg
2018-08-10_0008.jpg
2018-08-10_0009.jpg
2018-08-10_0010.jpg
2018-09-04_0001.jpg

Dankbaarheid

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (40).jpg

Begin dit jaar had ik een hele moeilijke periode in mijn leven waarin heel veel veranderde.

Een periode waarin dromen uiteen spatte en ik te maken kreeg met verlies.

Het voelde als een hele donkere tunnel waar ik in zat, met af en toe een klein lichtje.

Maar de tunnel was vooral heel eenzaam.

“Denk jij dat ik ooit weer kan genieten?” appte ik een goede vriendin.

“Natuurlijk lieverd” antwoordde mijn vriendin. “Misschien wel meer dan ooit tevoren.”

Ik leerde in sneltreinvaart heel veel over omgaan met veranderingen en verlies.
Ik ging en voelde diep.
En heelde.

Mijn vriendin kreeg gelijk.
Veel sneller dan ik ooit had durven wensen en dromen

Daarom vandaag de eerste blog in deze serie over omgaan met verlies en verandering:


Ik zit hier met een leeg word-document voor me en ik staar naar het beeldscherm.

De laatste paar weken hoor ik echt élke dag wel een keer:

“oh Evelyn, wat zie je er gelukkig en ontspannen uit!”

“Het lijkt alsof er een last van je schouders is gevallen.”

Ik kreeg zelfs te horen: “Wat een verschil, je lijkt wel een ander mens!”

En ik voel dat het nu de tijd is om daar wat meer over te vertellen.

Maar waar begin ik? 

Want al voel ik me niet élke dag zo en zijn er echt wel moeilijke momenten in m’n leven, het klopt dat het nu eigenlijk heel goed gaat met me! 

Je begrijpt vast dat dit zo enorm groot proces is, dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. 

Ik weet nog heel goed dat het in het vroege voorjaar al heel mooi weer was en dat ik dacht: ‘wat gaat dit een rotzomer worden, kan ik geen ‘fast-forward knop’ indrukken naar volgend jaar ergens?’

Wat ben ik blij dat die ‘fast-forward knop’ niet bestaat (ik heb ‘m tenminste niet gevonden ;-)).

Het werd geen rotzomer, integendeel!

Het is een zomer waarin ik me heel vrij voel en enorm geniet van mijn tuin, de zon, lezen, vriendschap en nieuwe ontmoetingen!

Maar wat maakt dat ik me nu zo goed voel?

Hoe ging ik van een hele moeilijke periode in mijn leven waarin het heel donker was, naar zo stabiel, ontspannen en zorgeloos in het leven staan?

In eigenlijk maar een paar maanden tijd.

Dankbaarheid.

Er is tegenwoordig niet veel meer wat ik mezelf opleg. 

Maar 1 ding MOET ik van mezelf. 

Elke dag.

Ik moet élke ochtend van mezelf 3 dingen opschrijven waar ik dankbaar voor ben.

Meer mag. Minder niet. 

Je kan je voorstellen dat dit in de donkere periode nogal een uitdaging was. 

Soms, na een horror nacht waarin ik alleen maar had lopen piekeren en malen, werd ik wakker met een hoofd vol watten en een steen op mijn maag.

Dankbaar? Are you f… kidding me?!

Dus werden de dingen op mijn lijstje heel basaal. 

Bijvoorbeeld: ‘er ligt eten in mijn koelkast.’ 

Of: ‘ik heb een dak boven mijn huis.’ 

Dingen waar ik op dat moment geen vreugde uit kon putten of dankbaarheid voor kon voelen.

Maar hey, ik moest iets opschrijven en om te voorkomen dat ik de hele dag met mijn dankbaarheid-dagboekje op schoot bleef zitten, schreef ik uiteindelijk die dingen maar op.

Gedurende de dag, als ik me op momenten wat beter voelde, ging ik erover nadenken.

Hoeveel mensen hebben eigenlijk geen dak boven hun hoofd en eten in hun koelkast?

Als je kijkt naar de rest van de wereld is dat een luxe.

Dus eigenlijk is het toch best wel iets om heel dankbaar voor te zijn. 

Mijn dankbaarheid voor wat er wél was en voor wat ik wél had groeide met de dag.

Ik kon steeds meer dingen bedenken waar ik dankbaar voor was in mijn leven.

Een lief appje van een vriendin, een fijne samenwerking met een klant, het genieten van de vogels in mijn tuin, enzovoort.

Een tijdje geleden hoorde ik een podcast van een vrouw die vertelde dat de nonnen in het klooster leven vanuit een bepaalde overtuiging:


"Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is." 

Het was maar een heel klein fragment, maar het raakte me tot in mijn ziel. 

Dát is voor mij de kern van dankbaarheid. 

En dankbaarheid is de sleutel voor geluk. Echt geluk. 

Ik gebruik sinds een maandje trouwens ‘the five-minute journal.’ 

Een boekje waarin je elke ochtend en avond wat vragen beantwoord.

Ik neem nu ook elke avond even de tijd om mijn dag te reflecteren en dat bevalt heel goed. 

Een hele grote aanrader als je wilt beginnen met focussen op dankbaarheid!

Evelyn, heb je dan helemaal geen dromen en verlangens meer?
Natuurlijk wel.
Genoeg!
Ik droom, ik visualiseer én ik kom in actie. 

Maar dankbaarheid is de basis. Vanuit daar kan ik nieuwe plannen maken en creëren.

Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is. 

Nu ben ik wel benieuwd: wat denk jij aan bij het woord dankbaarheid?

En ben je er misschien anders over na gaan denken na deze blog?

Ik hoor heel graag van je!

Het fotoverhaal van Marian Zonneveld

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (32).jpg

Wat is het bijzonder is het als je een vrouw op de foto mag zetten die je bewonderd en een voorbeeld voor je is!

Op een wisselvallige zaterdag in april had ik een fotosessie in Ermelo met Marian Zonneveld van De Blauwe Zon.
Vorig jaar heb ik de spiegelcoach-opleiding bij haar gevolgd (aanrader!! Klik hier voor meer informatie, de volgende groep start in september).

Ik heb grote bewondering voor Marian haar kracht, leiderschap, kennis en haar warme persoonlijkheid, dus ik vond het een eer om haar vast te mogen leggen, puur en precies zoals ze is! En uiteraard hadden spiegels de hoofdrol in deze fotosessie!

Dit is wat Marian zelf vertelde over de fotosessie:

"Laatst had ik een fotoshoot met Evelyn Koelewijn van Onbeperkt Puur en ik was en ben erg onder de indruk van haar manier van werken. Van een inleidende skype, waarin ze vragen stelt over wat je wilt, welke sfeer je uit wilt dragen in je foto's en daarna een pinterest bord waarin je al wat voorbeelden kunt delen met haar, en dan de uiteindelijke fotoshoot. Doordat ze tijdens de shoot vragen stelt over je missie en je manier van werken, ben je al snel helemaal ontspannen en wordt het foto's maken geen gekunsteld gebeuren, maar is het vooral heel gezellig en ontspannen en dat zie je terug op de foto's.

Wat ik, in mijn geval, daarnaast nog heel fijn vond, was het feit dat Evelyn ook heel goed weet wat mijn werk inhoudt doordat ze mijn spiegelopleiding heeft gedaan, dàt maakte het maken van mooie spiegelfoto's nog leuker.

Het was verder ook gewoon heerlijk om samen bij te kletsen en samen te lunchen en dat er af en toe een regenbuitje viel, hebben we totaal geen last van gehad.
Het was een fantastische dag met een waanzinnig resultaat.
Super dankbaar voor die prachtige foto's gemaakt door een super inspirerende en kundige vrouw."


 

2018-07-18_0007.jpg
2018-07-18_0003.jpg
2018-07-18_0012.jpg
2018-07-18_0005.jpg
2018-07-18_0013.jpg
2018-07-18_0009.jpg
2018-07-18_0011.jpg
2018-07-18_0008.jpg