Levenslessen 2018 - Les 25: Ga het leven aan!

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (1).jpg

Aan het begin van 2018, belandde ik in een crisis.
Niet geheel onverwacht,
maar evengoed heftig.

Scheiden.
Het leek me zo’n beetje het allerergste wat me kon overkomen.
Ik was er bang voor geweest.
En nu zat ik erin.
Middenin.

Tijdens die periode las ik in een boek:

“Als je toch op de grond tussen de gebroken stukken ligt, kan je ze maar beter goed bekijken en er iets mooiers van maken.”

En precies dat besloot ik te doen.
In al mijn pijn en verdriet.

Het was het meest moedige wat ik ooit gedaan had.
Het vroeg ál mijn vertrouwen.
En toen nog meer.
Het vroeg me om compleet los te laten.
Iets wat ik daarvoor nooit had gekund.

Maar het voelde alsof ik geen andere keuze had.
Erger dan dit kon het niet worden.

Ik ging diep.
Liet los.
En vertrouwde erop dat er een bodem was. 
Het vroeg al mijn vertrouwen (in mijn geval in God).

Nu kan ik je vertellen dat ik na deze periode weer de oude werd.

Maar dat zou niet eerlijk zijn.
Of waar.

Vorige week kwam ik deze quote tegen en ik was er mega door geraakt omdat het zo exact mijn proces van afgelopen jaar beschrijft.

“ You can be shattered, and then you can put yourself back together piece by piece.
But what can happen over time is this: You wake up one day and realize that you have put yourself back together completely differently.
That you are whole, finally, and strong - but you are now a different shape, a different size.
This sort of change — the change that occurs when you sit inside your own pain — it’s revolutionary.
When you let yourself die, there is suddenly one day: new life.
You are Different.
New.
And no matter how hard you try, you simply cannot fit into your old life anymore.”
- Glennon Doyle.

En met name de zin: “when you sit inside your own pain.”

Betekent dat dan: zwelgen in zelfmedelijden?
Nee.
Sterker nog: zelfmedelijden is hier niet eens een onderdeel van.

Maar het betekent wel: stoppen met vluchten.
De pijn recht in de ogen aankijken.
Ervaren en voelen.
Diep gaan.

Het is het engste wat ik ooit heb gedaan.
En tegelijkertijd het meest bevrijdende.
Werd ik weer de oude?
Nee.
Absoluut niet.

But I REALLY like the new me. :-)

Het werd beter.
Mijn leven.
De verbinding met de mensen om me heen.
Ikzelf.

Dus als ik je, van alle 25 levenslessen die ik in 2018 geleerd heb, 1 ding mee mag geven, is het dit:
Ga het aan!
Het leven.
De vreugde.
De pijn.
De liefde.
Het verdriet.

Ook al is het nog zo eng.
Het mag.
Het móet gevoeld worden.
Omarm jouw imperfecties en de imperfecties in jouw leven onvoorwaardelijk.
Vertrouw er op dat alles precies is zoals het moet zijn.
Dat JIJ precies bent zoals je moet zijn.
En dat het goed komt.
Hoe dan ook.


Nou, dat waren ze.
25 levenslessen.
Ik hoop dat ik je de afgelopen tijd heb mogen inspireren met de levenslessen en dat jij er van hebt meegenomen wat jij nodig hebt om verder te groeien in je ontwikkeling.

Ik wil je super bedanken voor je reacties op mijn post en lieve berichtjes in mijn inbox. Die deden mij zo goed!

Merk je dat je wel wat dieper in zou willen gaan op deze lessen en denk je dat ik je een stukje verder kan helpen in je proces? Neem dan gerust contact op.


Levenslessen 2018 - Les 24: Alles is precies zoals het moet zijn

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (2).jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018?



Op een vroege lenteochtend in 2018, rij ik naar het Noorden. 

In de verte zie ik een groep bomen gehuld in de mist.

Het heeft een prachtige mysterieuze uitstraling. 

Ik glimlach. 

‘Dit is best tof’ denk ik.

En ineens is daar mijn innerlijke criticus.

"Je geniet er momenteel niet zo van als dat je zou moeten hé? Lekker stom. Zie je zoiets moois, geniet je er niet eens intens van! Méér genieten moet je mens!"

En in plaats van dat ik nog even stil sta bij het mooie plaatje,

krijg ik direct een rotgevoel. 

De rest van de rit baal ik en voel ik me stom.

Ja man, waarom geniet ik nu niet intenser?! 

Later denk ik er nog eens over na. 

Wat zijn gedachten toch enorm krachtig.

En wat is het eigenlijk bizar wat er gebeurde.


Dit was de realiteit:

- ik reed naar een hele leuke cursusdag (bij m'n goede vriendin).

- Ik zag een mooi natuurfenomeen.

- Ik was me er bewust van.


Er was helemaal niets aan de hand. 

Totdat ik er een oordeel over ging vellen.

Een oordeel over de mate waarin ik geniet. 


Er is niets aan de hand, totdat ik bedenk dat de realiteit anders is dan het plaatje dat ik in mijn hoofd heb.


Na dit grote inzicht begon ik dit gedachtepatroon bij mezelf te herkennen.

De weerstand en het ‘lijden’ dat daarop volgt, zit ‘m voor mij in de gedachte dat dingen, gebeurtenissen en gevoelens anders zijn dan ze zouden moeten zijn


Dus wat als ik deze gedachte om zou keren? 

Wat als ik mag vertrouwen?
Op het leven?
Op een kracht groter dan mezelf? 
Op (voor mij) God’s plan met mijn leven?

Elke keer als ik weerstand voelde voor een gebeurtenis, een keuze of voor waar ik nu sta in het leven, besloot ik deze zin als een mantra voor mezelf te herhalen: 

“Ik ben waar ik ben en dat is precies waar ik moet zijn.”

Ik wist dat het me rust zou brengen, maar het effect hiervan op mijn leven is echt ongelofelijk.
Door steeds te bedenken dat ik precies ben waar ik moet zijn, voel ik me voor het eerst in mijn leven voel ik me periodes compleet vrij van zorgen.

Zorgeloos!

Dat heb ik niet gevoeld sinds…

Ja, sinds wanneer eigenlijk? 

Ik kan het me niet herinneren.

Natuurlijk bedenkt mijn brein van alles waar ik met gemak over kan piekeren. Maar steeds vaker lukt het me om dit wel te horen, maar er niets mee te doen.


Als je dat wat is,

kan accepteren,

kan omarmen,

zonder oordeel.

Weet je dat, 

dat wat je wel wilt, 

in overvloed zal komen.

Als je blijft vluchten

voor dat wat er is.

Het ontkent en wegduwt.

Zal het steeds weer naar je terugkomen

en is er geen ruimte

voor dat wat je wilt

en bent.”

(Overvloed - Uit het boek lichtflits, momenten van inzicht.)

Ik ben waar ik ben en dat ik precies waar ik moet zijn.

Jij bent waar je bent en dat is precies waar jij moet zijn.

Wat een vrijheid! 

Levenslessen 2018 - Les 23: Jouw imperfecties delen maakt je krachtig

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's.jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018?


“Evelyn, waarom ben je zo open op social media?”

Het is een vraag die ik zeer regelmatig te horen krijg.
Direct of subtiel via een omweggetje. 

En die vraag begrijp ik heel goed.
Want volledig open zijn over wie jij bent.
Echt bent.
Diep van binnen.
Met al je zekerheden en onzekerheden.
Met al je kwetsbaarheden en imperfecties.
Bijna niets is spannender dan dat.


Want het betekent dat mensen daar een mening over kunnen hebben.
En niet alleen maar mensen die je niet kent.
Maar ook de mensen die dichtbij jou staan.

Jezelf openstellen betekent dat je gekwetst kan worden.

En dat wil je niet. 
Je weet niet of je dat aankan.
Je weet niet wat de gevolgen zijn.

Ik voel die angst ook nog vaak. 

Maar in 2018 voelde ik meer dan ooit dat het hier op neerkomt voor mij: 

Ik heb het nodig om mijn leven te leiden in waarheid en transparantie.
Meer dan ik privacy, een goede naam, de goedkeuring en begrip van anderen of wat dan ook nodig heb.


Want alleen als ik mezelf volledig laat zien, met al mijn onzekerheden en imperfecties,
durven mensen om mij heen zich ook kwetsbaar op te stellen.

Je imperfecties delen brengt je dichter bij anderen.

Je imperfecties delen brengt je terug naar de essentie van wie jij bent.

Je imperfecties delen zorgt voor diepe verbinding met de ander.

Je imperfecties delen geeft energie en moed of er vandaag weer voor te gaan.

Je imperfecties delen heelt.


En dat is me alles waard. 

Het heeft mijn leven zoveel mooier gemaakt. 

Ik kan niet meer terug naar oppervlakkigheid.

Ik pas niet meer in dat hokje.

Ik kan alleen nog maar verder groeien in openheid en authentiek mezelf laten zien.

Tegelijk met de vraag waarom ik mezelf zo open opstel op social media, komt ook meestal het compliment dat ik zo krachtig ben.

Grappig dat we vaak denken dat kwetsbaarheid zwak is. 

Dat het tonen van onze imperfecties een teken is van niet sterk zijn.

Terwijl JUIST het laten zien van onze kwetsbaarheid en imperfecties ons krachtig maakt. 

Waarom?
Door jezelf toestemming te geven om jezelf te laten zien, puur zoals je bent, heeft de druk om je mooier voor te moeten doen, geen kracht meer. 

En dan ervaar je vrijheid. 

En rust. 

En echte kracht.

Diep van binnen. 

En dat straal je uit naar de buitenwereld.

Waardoor anderen ook jouw kracht zien!

Magisch hoe dat werkt hé?

Mag ik je een tip geven vandaag?

Begin vandaag eens met het delen van je ‘imperfectie’, al is het met een hele goede vriend of vriendin.

En zie wat het effect daarvan is op jouw leven. Ik ben benieuwd!

Levenslessen 2018 - Les 22: Stop met piekeren

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (89).jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018?


Vroeger noemde ik mezelf ‘piekermiep.’

Serieus, ik was áltijd aan het piekeren.
Hele gesprekken ging ik (over)analyseren.

Wat had ik gezegd? En op welke manier? En hoe kwam dat over bij de ander? Deed ik niet gek? Had ik niet beter…?

Maar niet alleen over dingen die in het verleden gebeurd waren piekerde ik.
Ook over de toekomst kon ik me bergen zorgen maken. Zou dat wel goed blijven gaan? Wat als dat zou gebeuren..?

Om gek van te worden.
Het piekeren kostte mij enorm veel negatieve energie en benam mij mijn levenslust.


Ik dacht dat het bij mij hoorde. 
Een karaktereigenschap. 

Maar ik zag anderen veel lichter door het leven gaan en voelde een verlangen.
Dat wilde ik ook.
Zijn en leven in het moment.
Tevreden zijn in het nu

Maar hoe dan?

Vorig jaar las ik een quote van Tony Robbins die mijn hele kijk op piekeren veranderde:

“Your brain is not designed to make you happy.

Your brain is designed to make you survive.”


Zo, hallo eyeopener!
Je brein is erop gericht om jou te laten overleven en is dus altijd op zoek naar wat er mis is!
Aangezien we niet meer in het wild leven, hoeven we niet meer constant alert te zijn op reëel gevaar. 
Maar dat heeft ons brein niet door. 
Dus gaat het op zoek naar relatief kleine dingen om zich zorgen over te maken.

Ik ontdekte dat ik geen weerloos slachtoffer ben van mijn gedachten! 
Ik kan aan mijn mindset werken.

Betekent dat dat ik sta te stralen in elke storm van mijn leven? Dat niets mij meer wat doet? 
Nee, emoties en pijn, het mag, het móet gevoeld worden. 


Maar eindeloos piekeren over dingen waar ik geen invloed over heb, dat is écht voorbij.
Elke keer als ik weer begin te piekeren, herinner ik mezelf aan deze quote.
En besef ik dat mijn brein weer op zoek is gegaan naar gevaar waar geen gevaar is.

Het grappige is: direct na dat besef houdt het piekeren op. Alsof ik mijn brein aan het ‘opvoeden’ ben. (“niets aan de hand, word maar weer rustig.”)

Zoals je traint om lichamelijk fit te worden, zo kan je ook je gedachten trainen om fitter (positiever) te worden.

Mijn leven is sinds deze eyeopener een stuk leuker en relaxter geworden! En wauw, wat gun ik jou dat ook!

Wat doet deze quote voor jou? Ik ben benieuwd of dit voor jou ook een eyeopener is.

Levenslessen 2018 - Les 21: Identificeer je innerlijke criticus en ervaar vrijheid.

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (88).jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018?


In 2012 las ik het boek 'Playing Big’ Tara Mohr. Het hoofdstuk over de innerlijke criticus was voor mij een gigantische eye-opener.

Ik ontdekte namelijk dat ik niet de enige was die altijd een kritisch stemmetje in zich heeft ((je weet wel, dat stemmetje wat je altijd aan het twijfelen brengt of je het wel kan en of je wel leuk, mooi, knap genoeg bent).
Iedereen worstelt op de een of andere manier met een innerlijke criticus.
Dit innerlijke, negatieve stemmetje van binnen zorgt ervoor dat je veilig in je comfortzone blijft zitten en niet de stappen zet die zo belangrijk zijn om het leven van je dromen te creëren!

Door alles wat ik erover heb gelezen, weet ik dat het heel belangrijk is om je innerlijke criticus te identificeren.
De fout die vaak wordt gemaakt is dat we onze innerlijke criticus ontkennen en wegduwen.
Je bent 'm zo zat dat hij je altijd maar in de weg zit, dat je besluit je innerlijke criticus voor eens en altijd af te schaffen.

Maar helaas, dat is een onmogelijk iets om te doen.
Het gaat er niet om dat je je innerlijke criticus uitschakelt.
Waar het om gaat is dat je leert je innerlijke criticus wel te hóren, maar je keuzes er niet door laat bepalen.

Maar wie is mijn innerlijke criticus dan?

Afgelopen jaar ontdekte ik iets opmerkelijks: mijn innerlijke criticus is mijn innerlijke kind.

Het kleine meisje in mij die gepest, uitgelachen en gekwetst is.
Het kleine meisje in mij die zo enorm verdrietig kan worden als er iets gebeurd dat een ervaring uit het verleden raakt.
Het kleine meisje die dat nooit meer van haar leven mee wil maken.

En daarom smeekt ze of ik maar veilig in mijn veilige wereldje blijf zitten.
In mijn comfortzone.
Zodat ik de kans op falen beperk.
Zodat ik nooit meer word afgewezen.
Zodat ik nooit meer word uitgelachen.
Want in haar ogen is dat nog steeds het allerergste wat ze mee kan maken.

En daarom raakt dat kleine meisje ontzettend in paniek als ik stapjes buiten die comfortzone zet.
Als ik wél die persoonlijke post schrijf.
Als ik wél op een podium stap om mijn verhaal te vertellen.
Als ik wél naar een event ga waar ik niemand ken.

Afgelopen jaar heb ik dit beeld gemaakt bij Hannah Kwantes van Atelier Hemel en Aarden (Zie foto hierboven. De hand heb ik zelf geboetseerd. Het beeld er op is een willowbeeldje).
Het kleine meisje, mijn innerlijke kind, word omhelst door de volwassen vrouw.

Het kleine meisje wat pijn en verdriet heeft,
ze mag er zijn.
Haar verdriet word erkend door mij, de volwassen vrouw.
Eindelijk.
Ze word gezien.
Het hoeft niet meer weggestopt te worden.
Wat een lucht en heling geeft dat.

En daar onder is de hand van God,
Wij samen worden gedragen.
Door onvoorwaardelijke liefde.

In het najaar was hij al af, maar pas nu durf ik ‘m te laten zien.
Omdat het zo ontzettend persoonlijk is.
Het kleine meisje in mij was bang wat anderen ervan zouden vinden.
Bang om onbegrepen of ‘gek’ te worden gevonden.


Maar dat is nu net waar dit beeld om gaat.
Ja, het kleine meisje mag gezien worden.
Ze móet gezien worden.
Maar dat is wat anders dan haar mijn leven nog langer laten bepalen.

Elizabeth Gilbert beschrijft dat in haar boek ‘Big Magic’ zo mooi. Ze zegt: elke keer als ik een nieuw boek ga schrijven of op het podium mijn verhaal ga vertellen, hoor ik mijn innerlijke criticus tetteren in mijn oor. Ik zeg dan: “dankjewel voor de waarschuwing, maar ik ga niet dood. Ik ga gewoon mijn verhaal vertellen.”

Mijn innerlijke criticus, mijn innerlijke kind mag er zijn.
Maar in 2018 heb ik een heel krachtig besluit genomen: ze zit niet langer aan het stuur van mijn leven.
Dat zit ik.
De volwassen vrouw die naar haar hart luistert.
De vrouw die wil inspireren.
Omdat ik hoop dat anderen zich er in herkennen.

Door mijn innerlijke criticus te herkennen en te identificeren als een stem die anders is dan mijn eigen stem, en door dit visueel te maken, verloor deze zijn kracht…

Weet jij al wie je innerlijke criticus is? En door wie laat jij je leiden?