Als je niet elke dag een instagram waardig leven leidt, heb je dan gefaald?

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (16).jpg

 

“Haal het maximale uit je leven.”

 

“Leef je mooiste leven!”

 

“Geniet van elke dag.”

 

“Leef alsof elke dag je laatste dag is!”

 

“Ben jij nog niet gelukkig? Oh nee, dan moet je echt veranderen. VANDAAG, want voor je het weet is het leven voorbij!”

 

Zomaar wat quotes op social media die ik elke dag voorbij zie komen.

En wat nu als je je niet elke dag gelukkig voelt?
Als je niet elke dag je mooiste 'instagram waardige' leven leidt?

Heb je dan gigantisch gefaald in je leven?
Zo heb ik me wel gevoeld. 

 

Ik leef momenteel niet alsof elke dag mijn laatste dag is.

Er is verdriet in mijn leven dat vraagt om aangekeken te worden.

Er zijn emoties en situaties die aandacht vragen. 

Eisen zelfs.

Er is verdriet dat tijd vraagt.

Er is verdriet dat gevoeld en verwerkt wil worden.

 

De ene dag geniet ik volop en vult mijn hart zich met dankbaarheid en geluk.

De andere dag ben ik blij dat het avond is en ik naar bed kan.

 

De ‘happy’ quotes, post en foto’s op social media maakten het er niet beter op.

Meer en meer kreeg ik een opgejaagd gevoel.

Ik begon mezelf een loser te vinden. 

Anderen hebben wél veel plezier.

Anderen genieten wél volop van het leven.

Anderen leven wél elke dag hun mooiste leven.

Ik moet dit toch ook kunnen?
Misschien moet ik er nog harder aan werken.

Waarom lukt dit mij niet?
Wat is er MIS met mij?!!


Zo zat ik maar te malen in mijn hoofd.
En in plaats van minderen met social media, ging ik nóg meer kijken naar het geluk van anderen, om me vervolgens nog ellendiger te voelen.

Vorige week had ik een hele bijzondere coachingsessie die mij weer helemaal terug bracht bij mijn intuïtie.

En ik besloot te luisteren naar de zachte, wijze, innerlijke stem in mij.

De stem die zachtjes en liefdevol zei dat het goed was om even een break te nemen van social media. 

Rigoureus verwijderde ik alle apps van mijn telefoon.

Eerst was het onwennig.

Ik voelde de druk om te delen wat ik mee maakte.

Er waren momenten dat ik me gelukkig voelde en dat wilde ik delen, net als iedereen.

“Joehoeee, Evelyn hier! Ik ben ook gelukkig hoor, net als jullie!” 

 

Maar langzamerhand kwam er een rust over me heen.

Een rust zoals ik lange tijd niet meer gevoeld heb.

 

Weet je waar ik tijdens de social media break achter kwam? 

Dit ís het leven.

Ja, ik durf zelfs te zeggen: het mooiste leven.

In al z’n facetten. 

 

In verdriet zit een merkwaardige schoonheid.

Rauw.

Puur.

Imperfect.

Het klinkt misschien raar, maar door mijn verdriet heen heb ik me nog nooit zo ‘alive’ gevoeld.

Deze periode dwingt mij om stil te worden en helemaal terug te keren naar mijn kern.
En het voelt alsof ik nog nooit zó diep en zó puur tot mijn eigen kern en intuïtie ben gekomen als nu. 

 

Ik voel heel sterk dat ik door deze periode in mijn leven heen moet.

Niet erom heen, maar dwars door de donkere tunnel (met gelukkig ook regelmatig lichtpuntjes) van verdriet en verwerking heen.

Hoe eng dat ook is, ik weet dat ik sterk genoeg ben. 

Om vervolgens uit te komen bij het licht en te kunnen schitteren als nooit tevoren.

Want dat dat gaat gebeuren, daar vertrouw ik op met heel mijn hart.

 

Social media heeft me veel goeds gebracht en daar ben ik heel dankbaar voor.

Door social media heb ik mensen ontmoet die inmiddels heel waardevol zijn in mijn leven en door social media is mijn bedrijf opgebloeid. 

Maar social media heeft ook een keerzijde. 

De Belgische Psychiater Dirk de Wachter, die pleit voor een beetje ongelukkig zijn, zegt: 

“Meer dan 95 procent van de foto’s zijn toffe foto’s. Iedereen is blij, succesvol en gelukkig.
Instagram geeft een wereldbeeld waarin mislukking geen plaats meer heeft
De samenleving lijkt gelukkig, maar het is schijn.
We zien enkel geluk, maar tegelijkertijd is er een enorme wachtlijst voor de psychiatrie en werden er nog nooit zoveel psychofarmaca voorgeschreven: kalmeermiddelen, slaapmiddelen, antidepressiva… Een eindeloze stroom.”

 

Zo mooi als iedereen zich voordoet op instagram is het dus niet.
Niets is wat het lijkt.

Soms denk ik wel eens dat we elkaar ongelukkig aan het maken zijn met al die perfecte plaatjes.
En ik had letterlijk afstand nodig om me dit te realiseren.

Zonder ongeluk geen geluk. 

Zonder angst geen liefde.

Zonder verdriet geen vreugde. 

 

Het is oké als je je niet happy voelt op dit moment.

Het is oké als je geen 'instagram waardig' leven leidt (wat dat dan ook maar mag zijn).

Meer dan oké. Jij bent helemaal goed zoals je bent.

Ik vind dit heel spannend om te delen, maar ik doe het toch.

Voor jou.

Want misschien zit jij nu ook in een verdrietige situatie en geef je jezelf op je kop omdat je je niet gelukkig voelt terwijl het lijkt alsof heel de wereld dat wel is.

Misschien voel je alsof je faalt. 

Misschien denk je dat jij de enige bent die zich zo voelt.

 

Maar je bent niet alleen. 

Wij zijn niet alleen.

Het is oké.

Dikke knuffel van mij ♡