Leven vanuit flow

Text placeholder (1).jpg

Maandenlang stond ik voor mijn gevoel op het midden van een rotonde met 100 afslagen.
Niet wetend welke afslag ik moest nemen.
Ik voelde me verlamd.
En dus maakte ik geen keuzes, vooral niet in mijn privé-leven.

En ineens krijgt het vorm.
Voel ik de flow en energie.
Weet ik waar ik heen wil.

Ik adopteer een poesje uit het asiel.
Ik bereid mijn huis voor op haar komst.
Ik begin een (mini)-moestuintje.
Ik geef me op voor een nieuwe cursus waar ik blij van word.

Ik voel dat ik mijn energie vloeit naar mijn privé leven.
Stapje voor stapje laat ik mijn oude leven los.
Soms heel letterlijk door afscheid te nemen van mensen die daar niet meer bij passen.
En ondertussen ben ik een heel nieuw leven aan het creëren voor mezelf.

Op mijn eigen voorwaarden.
Los van wat hoort.
Los van wat anderen verwachten.

Dit creëren kost tijd. 
Brengt enorm veel emoties los.
Vraagt veel meer energie dan ik ooit had gedacht.

En ondertussen voer ik in mijn hoofd een strijd. 
Mijn verlangen is om mee te gaan in de flow. 
Dit proces en deze inspiratie te volgen en vanuit daar mijn inzichten te delen met de buitenwereld. 
Maar mijn hoofd vind dat ik moet werken.

Ik voel me schuldig. 
Ik voel weerstand.
Zoveel mensen hebben een baan, die kunnen toch ook niet zomaar besluiten om een dag vrij te nemen omdat ze geen inspiratie hebben?

Ik kan toch niet zomaar een dag gaan werken in de tuin omdat ik daar zin in heb?

En toch doe ik het. 
Omdat ik wil leven vanuit flow en mijn ‘joy’ wil volgen. 
Omdat ik erop wil vertrouwen dat het klopt, dat dit goed is.
Dat ik mezelf toestemming mag geven om mijn aandacht even te verleggen naar mijn privé leven.
Voor een keer niet mijn bedrijf op de eerste plaats te zetten.

En dus ga ik zomaar op een doordeweekse ochtend aan de slag met het planten van mijn groente- en kruidenplantjes. 
Terwijl ik zo met mijn handen in de aarde zit te wroeten, de wortels voorzichtig uit elkaar haal en ze weer in een potje met aarde zet, ploppen zomaar nieuwe ideeën voor mijn bedrijf op.

En ik hoor een zachte stem fluisteren: 
"jij mag nu ook wortelen."
Wauw…
Dit is mijn tijd om te wortelen.
Net als de plantjes. 
Letterlijk en figuurlijk.
Ik voel dat ik nog dichter bij de basis kom.

Mijn basis.
Het leven.
Mijn bedrijf.
Het mag moeiteloos.
Leven vanuit flow.
Leven vanuit Zijn
Leven vanuit je ware zelf. 
Kan het?
Is het echt mogelijk? 
Ik ben er steeds meer van overtuigd...