Levenslessen 2018 - les 8: Neem verantwoordelijkheid voor je eigen 'wond'.

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (73).jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018? 


"Your wound is probably not your fault, but your healing is your responsibility."

Deze quote las ik vorig jaar en ik ben het hier zó mee eens.
Dit is de kern van mijn boodschap.

Als kind (en volwassene) overkomen je dingen waar je niets aan kan doen. 
Leugens worden tegen je verteld.
Dingen worden je aangedaan.
Woorden worden tegen je gebruikt. 
Vertrouwen wordt beschadigd.


Ik ben in mijn jeugd afgewezen, uitgescholden, uitgelachen en onnoembare keren buitengesloten om iets waar ik niets aan kon doen: de manier waarop ik bewoog en praatte.


Toen ik in september op het podium van TEDx stond, vertelde ik over deze gebeurtenissen.
En ik zag dat veel mensen in het publiek tranen in hun ogen kregen.

Op dat moment besefte ik weer: 
Oja, het was heftig.
Het heeft me getekend en gevormd.
En er zullen altijd triggers blijven wat dat gevoel weer naar boven zal halen.


Maar was dat het einde van mijn verhaal?
Stond ik op dat podium met als doel om te vertellen hoe zwaar en moeilijk mijn leven nu is als gevolg van mijn jeugd?

Zéker niet!

Ergens 'along the way', heb ik een besluit genomen, namelijk:

"This is not how my story is going to end!" .


Ik besloot dat ik nu als volwassen vrouw verantwoordelijk ben voor mijn eigen 'wond.'
Het kleine meisje overkwam dit. 
Zij kon er niets aan doen.

Maar als volwassen vrouw kon ik op zoek gaan naar tools en hulp om mezelf te helen.

En dat heb ik gedaan.
Ik heb veel boeken gelezen over persoonlijke ontwikkeling.
Ik heb coaching gevolgd. 
En ik heb heel bewust gekozen voor positiviteit en heling.

Als je voelt dat jouw lastige verleden ('imperfectie') nog veel invloed heeft op jouw denken en handelen, dan is het tijd om verantwoordelijkheid te nemen voor hoe je nu als volwassenen om gaat met je ervaringen in het verleden.

Makkelijk? 
Zoooo niet. 
Is het het waard?
Zoooo wel!✨