Levenslessen 2018 - Les 17: Stap uit je hokje

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (83).jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018? 


“Ik heb een gezin, dus ik heb geen tijd om een eigen bedrijf te beginnen.”

“Ik kan niet mee doen aan dat online programma, want dat mag niet van mijn man.”

“Ik vergelijk mezelf altijd met anderen en voel mezelf dan niet goed genoeg, wánt ik ben een vrouw en dat is vrouw-eigen.”

“Ik zou wel naar een evenement voor vrouwen willen, maar ik durf niet, want ik ben vroeger gepest.”


Say what?! Wat een bullshit!

Sorry voor mijn woorden, maar ik merk dat mijn hartslag hier echt van omhoog schiet.

Ik hoor deze uitspraken namelijk zó vaak.

Veel vrouwen voelen zich snel in een hokje gestopt.
Door anderen.
Door de maatschappij. 

Maar weet je wat ik vind? (Oeh en ik weet dat ik me nu op glad ijs begeef, maar ik ga het toch zeggen)

Ik vind dat door het blijven hangen in die slachtofferrol, zij zélf naar dat hokje lopen en daar zélf in gaan zitten. 

En weet je, ik herken het.
Vroeger dacht ik wel eens dat de hele wereld tegen me was.
God had mij gemaakt met een lichamelijke beperking, ik ben daar jarenlang mee gepest en tijdens sollicitaties werd ik om die reden keihard afgewezen.
Om iets waar ik niets aan kon doen!

Arme ik.
Vastgeroest in hokje ‘gehandicapt.’

Maar uit dat hokje ben ik inmiddels al een tijd geleden gestapt
En vorig jaar heb ik daar hele grote stappen in gezet.
Want ik besef me heel goed dat ik zélf verantwoordelijk voor mijn leven en ik ben de enige die mijn leven vorm kan geven zoals ik dat wil!

En ik ben niet de enige. Want…
Ik ken heel veel vrouwen die een druk gezin hebben én een succesvol bedrijf.

Ik ken heel veel vrouwen met een moeilijke jeugd, die nu het leven van hun dromen leiden (ken je het levensverhaal van Oprah al?).

Ik ken heel veel vrouwen die zich niet laten tegenhouden om hun unieke licht te laten schijnen, door zichzelf te vergelijken met andere vrouwen, omdát ze nu eenmaal vrouw zijn.

Jouw succes en geluk zijn niet afhankelijk van je man, je gezin, je lichamelijke ‘imperfecties’ of het feit dat je nu eenmaal bent geboren als vrouw!


Begrijp me goed:

Als jij bewust kiest voor een gezin en voor daar al je tijd en energie in stoppen: perfect, doen! Ik geloof dat moeder zijn één van de belangrijkste taken is in deze wereld.

Als jij alles overlegd met je man en jullie hebben afgesproken dat dat zo werkt in jullie relatie of huwelijk, top!

Als jij jezelf graag vergelijkt met anderen vrouwen en het vervolgens heerlijk vind om de rest van de dag onder een dekentje te zitten met een grote reep chocola en Netflix aan, terwijl je jezelf verteld dat je toch niet goed genoeg bent, prima!

Het is JOUW leven en jij bepaald hoe jij het invult. Daar heeft niemand wat over te zeggen.

Maar 1 tip wil ik je toch geven: gebruik het niet langer als excuus om niet je mooiste leven te leiden!

Maak die bewuste keuze voor je leven, wat die keuze ook is, en own it.

Pak je eigen verantwoording, stap uit je hokje en ‘stop playing smal!’

Want mooie, prachtige vrouw, als jij jezelf onvoorwaardelijk gaat omarmen en uit je hokje stapt, zul je in je kracht gaan staan en je prachtige, unieke licht laten schijnen! En daar word de wereld een mooiere plek van!