Levenslessen van 2018 - les 1: Dankbaarheid

24.jpg

Deze maand kijk ik nog even terug op 2018.

Nog nooit heb ik in 1 jaar zoveel levenslessen geleerd. 
Het was moeilijk.
Heftig.
Verdrietig.
Mooi.
Magisch.

Ik ben een heel ander mens dan ik in januari 2018 was en daar ben ik heel dankbaar voor.

Dus bedacht ik me: wat als ik die levenslessen nu met jullie ga delen?

Elke dag 1 levensles.
Vanaf a.s. maandag.
En dan de rest van de maand.
Tot en met 31 januari.
25 levenslessen.

Je hoeft je nergens in te schrijven, geen e-mail achter te laten.
Ik geef ze je.

Omdat ik jou zo gun dat je dit jaar je mooiste, meest lichte leven gaat leven.
Dat je gaat leven vanuit je essentie.
Dat jij je licht laat schitteren.

Elke dag ga ik je vertellen wat ik heb geleerd in 2018 en hoe dit inzicht mijn leven heeft beïnvloed.

Reis je met me mee langs mijn levenslessen van 2018? 


Mijn 25 grootste levenslessen van 2018 heb ik jullie vorige week op social media beloofd.

Top, ga ik delen!

Maar waar begin ik eigenlijk?


Ik heb in 1 jaar zoveel meegemaakt en zoveel inzichten opgedaan.
Toch wist ik al snel met welke levensles ik wilde beginnen.
Het is het afgelopen jaar mijn houvast geweest, mijn ‘lifeline’ in een periode waarin het heel donker was.

En het maakt dat ik nu veel stabieler en zorgelozer in het leven sta.
Waar ik het over heb?

Dankbaarheid.

Er is tegenwoordig niet veel meer wat ik mezelf opleg. 

Maar 1 ding MOET ik van mezelf. 

Elke dag.

Ik moet élke ochtend van mezelf 3 dingen opschrijven waar ik dankbaar voor ben.

Meer mag. Minder niet. 

Je kan je voorstellen dat dit in de donkere periode nogal een uitdaging was. 
Soms, na een horror nacht waarin ik alleen maar had lopen piekeren en malen, werd ik wakker met een hoofd vol watten en een steen op mijn maag.

Dankbaar? Are you f… kidding me?!

Dus werden de dingen op mijn lijstje heel basaal. 
Bijvoorbeeld: ‘er ligt eten in mijn koelkast.’ 
Of: ‘ik heb een dak boven mijn huis.’ 
Dingen waar ik op dat moment geen vreugde uit kon putten of dankbaarheid voor kon voelen.

Maar hey, ik moest iets opschrijven en om te voorkomen dat ik de hele dag met mijn dankbaarheid-dagboekje op schoot bleef zitten, schreef ik uiteindelijk die dingen maar op.

Gedurende de dag, als ik me op momenten wat beter voelde, ging ik erover nadenken.

Hoeveel mensen hebben eigenlijk geen dak boven hun hoofd en eten in hun koelkast?
Als je kijkt naar de rest van de wereld is dat een luxe.
Dus eigenlijk is het toch best wel iets om heel dankbaar voor te zijn. 

Mijn dankbaarheid voor wat er wél was en voor wat ik wél had groeide met de dag.
Ik kon steeds meer dingen bedenken waar ik dankbaar voor was in mijn leven.
Een lief appje van een vriendin, een fijne samenwerking met een klant, het genieten van de vogels in mijn tuin, enzovoort.

Een tijdje geleden hoorde ik een podcast van een vrouw die vertelde dat de nonnen in het klooster leven vanuit een bepaalde overtuiging:

"Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is." 

Het was maar een heel klein fragment, maar het raakte me tot in mijn ziel. 

Dát is voor mij de kern van dankbaarheid. 

En dankbaarheid is de sleutel voor geluk. Echt geluk. 

Evelyn, heb je dan helemaal geen dromen en verlangens meer?
Natuurlijk wel.
Genoeg!
Ik droom, ik visualiseer én ik kom in actie. 

Maar dankbaarheid is de basis. Vanuit daar zet ik júist stappen richting nieuwe uitdagingen en dromen.

Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is. 

Waar denk jij aan bij het woord dankbaarheid?

En ben je er misschien anders over na gaan denken na deze blog?

Ik hoor heel graag van je!