Van pijn naar richting

Text placeholder (17).jpg

Een paar maanden terug voelde ik me overprikkeld, overbelast en heel moe. 

Mijn bedrijf kwam in een winterslaap.
En ik nam een social media-vakantie voor onbepaalde tijd.

Wat genoot ik van het even offline zijn.
Ik deed veel leuke dingen en was helemaal in het ’nu.’


Maar in de tweede week van mijn 'social media-break' werd het minder leuk.
Mijn onderrug begon pijn te doen.
Nu heb ik vaker last van mijn onderrug en hier kreeg ik ook cesartherapie voor, maar deze pijn was heftiger dan normaal.

En elke dag werd het een stukje pijnlijker.
Tot de pijn zo intens werd, dat het mijn hele dag én nacht overheerste en ik niet meer goed kon functioneren.

Ik ging naar de huisarts en kreeg zware pijnstillers.
Door die pijnstillers zag ik ineens wat helderder en voelde ik dat ik de documentaire 'Heal' op Netflix weer eens mocht gaan kijken.


Daar werd ik gegrepen door met name 1 zin:

"Life is working for you, not against you.”


Ik ben niet onbekend met lichamelijke pijn in mijn leven en zag dit altijd als de 'vijand' die mijn dag verpestte en mij tegenhield om verder te gaan met mijn plannen.
De reactie die ik altijd gaf op pijn was: “Ik wil dit niet, ga weg!”

Ik besloot de pijn dit keer anders te benaderen.

Ik besloot mijn lijf te zien als een bron van oneindige wijsheid.

Zachtjes fluisterde ik telkens:

“Lief, wijs lijf, wat wil je me vertellen?”


En ineens kwam daar een dag later ook het antwoord.
Zomaar, uit het niets kreeg ik het inzicht wat er aan de hand was; verkramping door pijn dat enorm word versterkt door spasme.
En wat ervoor nodig was om dit te verhelpen; meditatie/ontspanningsoefeningen en spierverslappers, want ik voel dat ik een extra handje van buitenaf nodig had.


Deze kreeg ik en de rugpijn werd stukken minder.
Maar..het ging niet helemaal over.

Opnieuw besloot ik mijn oude patronen van reageren op pijn los te laten.
In plaats van mezelf te verzetten tegen de pijn (ik wil dit niet!), besloot ik mijn pijn met een open, nieuwsgierige blik te blijven benaderen.


Wat als ik het baalgevoel en het verzet hiertegen transformeer in nieuwsgierigheid?
En dus bleef ik vragen stellen:


Lief, wijs lijf, wat wil je me vertellen?

Wat wil God mij hiermee leren?

Waarin mag ik nog meer groeien?


Door een boek dat mij werd aangeraden (never not reading ;-)), kwam ik ineens in aanraking met de holistische kijk op het leven; lichaam, ziel en geest onlosmakelijk verbonden met elkaar. 

En er gebeurde iets bijzonders;
Ik was een hele tijd het vuurtje kwijt.
Op zoek naar mijn passie.
Iets waar ik écht heel blij van werd.
En ineens werd dit vuurtje weer aangewakkerd!

Ik lees momenteel alles wat los en vast zit over holisme.
Want er is nog zoveel kennis te vergaren.
Zoveel ontdekkingen te doen. 
Het maakt mij nieuwsgierig en enthousiast.  
Dit vuurtje heb ik te volgen.
Dat voel ik in elke vezel van mijn lijf.

Mijn passie heb ik terug. 
Dóór mijn lichamelijke pijn.


En meer dan dit.
Omdat ik deze holistische benadering van lijf, ziel en geest zo interessant vind, ga ik volgend jaar beginnen met een coachopleiding die zich o.a. richt op holisme!

Ik vertelde een paar maanden terug dat ik voelde alsof ik op het midden van de rotonde stond.
Zoveel wegen en zoveel keuzes en geen idee welke kant ik op wilde.

Het was uiteindelijk mijn lichamelijke pijn die mij richting gaf in het leven.
Richting waar ik zo naar op zoek was.

En zo heeft zelfs een paar weken van intense pijn een doel.
Van intense pijn naar intense dankbaarheid voor al deze mooie lessen.
Waarvan ik hoop dat het jou misschien ook mag inspireren. 


Voor het eerst in mijn leven vertrouw ik er echt op dat het leven vóór mij werkt en niet tegen mij.
Dat alles wat er gebeurd en wat mij overkomt een doel heeft.
Dat het mij iets heeft te brengen.
Dat ik er iets van mag leren.

Ik geloof dat jij en ik zijn uniek en prachtig zijn gemaakt.
Op álle gebieden.
Ik geloof dat God jou en mij een vrij, licht en energiek leven wil geven waarin we in vrijheid en met vreugde mogen leven. 
En dus kan ik alleen maar heel erg uitkijken naar al het moois dat op mijn pad gaat komen!

Soms kom je een wegversperring tegen op je pad.
Je kan ze zien als stomme obstakels.
Je kan ze ook zien als wegwijzers.


Als je in een situatie van pijn en ongemak zit...

Hoe zou het zijn als je kiest voor stoppen met vechten tegen die situatie?
Wat als je ervoor kiest om te geloven dat het leven vóór je is en niet tegen je?
Wat als je besluit om er met een nieuwsgierige blik naar te kijken?

Wat zou dat je brengen?

Die keuze heb je namelijk.
Altijd.