Wat als alle emoties er mogen zijn?

2019-03-02_0006.jpg

Een vriendin belt op.

“Hoe gaat het met je?” vraagt ze.

Deze vraagt leek de ‘firestarter’ te zijn voor mijn tranen.

Woorden om antwoord te geven hoef ik dus niet meer te vormen.

Ze hoort genoeg.


Als ik weer in staat ben iets uit te brengen zeg ik:
“Ik snap er niets van. Er is niets aan de hand! Ik heb een mooi leven, lieve vriendinnen, een warm huis, ik begrijp niet waarom ik zo verdrietig ben.
Ik wil een reden!”


Jij hebt mij laatst verteld dat niet alles een reden hoeft te hebben zegt ze.

Dat emoties er gewoon mogen ‘zijn.’
Zonder reden. 
Je bent verdrietig vandaag. 
Net als gisteren, eergisteren en waarschijnlijk morgen en overmorgen. 

DUS?!”

Dus?
Ik herhaal het nog eens.
Dit ene woordje.
Met een vraagteken erachter.

Het lijkt zo’n simpel woordje, maar het betekent op dat moment de wereld voor me.
De meest helende vraag die m’n vriendin kon stellen.

Want wat als het zo simpel mag zijn?
Wat als het zo simpel ís?!

Wat als alles er mag zijn? 
Omdat je mens bent?
Omdat je nu eenmaal leeft in een imperfecte wereld. 
Omdat verdriet net zo goed bij het leven hoort als vreugde.

Het is mijn missie om vrouwen te inspireren om hun ‘imperfecties’’ onvoorwaardelijk te omarmen.
Maar de laatste tijd voel ik een verschuiving.
Imperfectie is zoveel meer dan uiterlijke beperkingen.
Het gaat niet alleen om wat zichtbaar is.
Maar ook om wat onzichtbaar is.
Imperfectie in emotie.
Imperfectie in gevoel. 

Mag je van jezelf voelen wat je voelt? 
Mag je verdriet hebben?
Mag je pijn voelen? 
Mag je onzeker zijn? 

Gun je jezelf om alles te voelen wat er is?
Om ze aan te gaan?
Om ze zelfs te OMARMEN?
Ook de minder fijne gevoelens? 
Ook de ‘imperfecte’ emoties?

Het leven biedt mij zoveel kansen om te groeien in het besef dat alles er mag zijn.
Met vallen en opstaan.
En ik pak de kansen met beiden handen aan. 
Ik mag steeds een laagje dieper.
Dichter bij mijn kern.
Mijn hart steeds een stukje verder open...


Hoe zit dat bij jou? Mogen al jouw emoties er zijn? Of druk je de minder fijne emoties maar liever weg?
En hoe zou het zijn als alles er mag zijn? Hoe zou dat voelen?


Hoe stop je met piekeren?

2019-03-02_0009.jpg

Vroeger noemde ik mezelf ‘piekermiep.’

Serieus, ik was áltijd aan het piekeren.
Hele gesprekken ging ik (over)analyseren.

Wat had ik gezegd? En op welke manier? En hoe kwam dat over bij de ander? Deed ik niet gek? Had ik niet beter…?

Maar niet alleen over dingen die in het verleden gebeurd waren piekerde ik.
Ook over de toekomst kon ik me bergen zorgen maken. Zou dat wel goed blijven gaan? Wat als dat zou gebeuren..?

Om gek van te worden.
Het piekeren kostte mij enorm veel negatieve energie en benam mij mijn levenslust.


Ik dacht dat het bij mij hoorde. 
Een karaktereigenschap. 

Maar ik zag anderen veel lichter door het leven gaan en voelde een verlangen.
Dat wilde ik ook.
Zijn en leven in het moment.
Tevreden zijn in het nu

Maar hoe dan?

Vorig jaar las ik een quote van Tony Robbins die mijn hele kijk op piekeren veranderde:

“Your brain is not designed to make you happy.

Your brain is designed to make you survive.”


Zo, hallo eyeopener!
Je brein is erop gericht om jou te laten overleven en is dus altijd op zoek naar wat er mis is!
Aangezien we niet meer in het wild leven, hoeven we niet meer constant alert te zijn op reëel gevaar. 
Maar dat heeft ons brein niet door. 
Dus gaat het op zoek naar relatief kleine dingen om zich zorgen over te maken.

Ik ontdekte dat ik geen weerloos slachtoffer ben van mijn gedachten! 
Ik kan aan mijn mindset werken.

Betekent dat dat ik sta te stralen in elke storm van mijn leven? Dat niets mij meer wat doet? 
Nee, emoties en pijn, het mag, het móet gevoeld worden. 


Maar eindeloos piekeren over dingen waar ik geen invloed over heb, dat is écht voorbij.
Elke keer als ik weer begin te piekeren, herinner ik mezelf aan deze quote.
En besef ik dat mijn brein weer op zoek is gegaan naar gevaar waar geen gevaar is.

Het grappige is: direct na dat besef houdt het piekeren op. Alsof ik mijn brein aan het ‘opvoeden’ ben. (“niets aan de hand, word maar weer rustig.”)

Zoals je traint om lichamelijk fit te worden, zo kan je ook je gedachten trainen om fitter (positiever) te worden.

Mijn leven is sinds deze eyeopener een stuk leuker en relaxter geworden! En wauw, wat gun ik jou dat ook!

Wat doet deze quote voor jou? Ik ben benieuwd of dit voor jou ook een eyeopener is.