Dankbaarheid

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (40).jpg

Begin dit jaar had ik een hele moeilijke periode in mijn leven waarin heel veel veranderde.

Een periode waarin dromen uiteen spatte en ik te maken kreeg met verlies.

Het voelde als een hele donkere tunnel waar ik in zat, met af en toe een klein lichtje.

Maar de tunnel was vooral heel eenzaam.

“Denk jij dat ik ooit weer kan genieten?” appte ik een goede vriendin.

“Natuurlijk lieverd” antwoordde mijn vriendin. “Misschien wel meer dan ooit tevoren.”

Ik leerde in sneltreinvaart heel veel over omgaan met veranderingen en verlies.
Ik ging en voelde diep.
En heelde.

Mijn vriendin kreeg gelijk.
Veel sneller dan ik ooit had durven wensen en dromen

Daarom vandaag de eerste blog in deze serie over omgaan met verlies en verandering:


Ik zit hier met een leeg word-document voor me en ik staar naar het beeldscherm.

De laatste paar weken hoor ik echt élke dag wel een keer:

“oh Evelyn, wat zie je er gelukkig en ontspannen uit!”

“Het lijkt alsof er een last van je schouders is gevallen.”

Ik kreeg zelfs te horen: “Wat een verschil, je lijkt wel een ander mens!”

En ik voel dat het nu de tijd is om daar wat meer over te vertellen.

Maar waar begin ik? 

Want al voel ik me niet élke dag zo en zijn er echt wel moeilijke momenten in m’n leven, het klopt dat het nu eigenlijk heel goed gaat met me! 

Je begrijpt vast dat dit zo enorm groot proces is, dat ik niet zo goed weet waar ik moet beginnen. 

Ik weet nog heel goed dat het in het vroege voorjaar al heel mooi weer was en dat ik dacht: ‘wat gaat dit een rotzomer worden, kan ik geen ‘fast-forward knop’ indrukken naar volgend jaar ergens?’

Wat ben ik blij dat die ‘fast-forward knop’ niet bestaat (ik heb ‘m tenminste niet gevonden ;-)).

Het werd geen rotzomer, integendeel!

Het is een zomer waarin ik me heel vrij voel en enorm geniet van mijn tuin, de zon, lezen, vriendschap en nieuwe ontmoetingen!

Maar wat maakt dat ik me nu zo goed voel?

Hoe ging ik van een hele moeilijke periode in mijn leven waarin het heel donker was, naar zo stabiel, ontspannen en zorgeloos in het leven staan?

In eigenlijk maar een paar maanden tijd.

Dankbaarheid.

Er is tegenwoordig niet veel meer wat ik mezelf opleg. 

Maar 1 ding MOET ik van mezelf. 

Elke dag.

Ik moet élke ochtend van mezelf 3 dingen opschrijven waar ik dankbaar voor ben.

Meer mag. Minder niet. 

Je kan je voorstellen dat dit in de donkere periode nogal een uitdaging was. 

Soms, na een horror nacht waarin ik alleen maar had lopen piekeren en malen, werd ik wakker met een hoofd vol watten en een steen op mijn maag.

Dankbaar? Are you f… kidding me?!

Dus werden de dingen op mijn lijstje heel basaal. 

Bijvoorbeeld: ‘er ligt eten in mijn koelkast.’ 

Of: ‘ik heb een dak boven mijn huis.’ 

Dingen waar ik op dat moment geen vreugde uit kon putten of dankbaarheid voor kon voelen.

Maar hey, ik moest iets opschrijven en om te voorkomen dat ik de hele dag met mijn dankbaarheid-dagboekje op schoot bleef zitten, schreef ik uiteindelijk die dingen maar op.

Gedurende de dag, als ik me op momenten wat beter voelde, ging ik erover nadenken.

Hoeveel mensen hebben eigenlijk geen dak boven hun hoofd en eten in hun koelkast?

Als je kijkt naar de rest van de wereld is dat een luxe.

Dus eigenlijk is het toch best wel iets om heel dankbaar voor te zijn. 

Mijn dankbaarheid voor wat er wél was en voor wat ik wél had groeide met de dag.

Ik kon steeds meer dingen bedenken waar ik dankbaar voor was in mijn leven.

Een lief appje van een vriendin, een fijne samenwerking met een klant, het genieten van de vogels in mijn tuin, enzovoort.

Een tijdje geleden hoorde ik een podcast van een vrouw die vertelde dat de nonnen in het klooster leven vanuit een bepaalde overtuiging:


"Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is." 

Het was maar een heel klein fragment, maar het raakte me tot in mijn ziel. 

Dát is voor mij de kern van dankbaarheid. 

En dankbaarheid is de sleutel voor geluk. Echt geluk. 

Ik gebruik sinds een maandje trouwens ‘the five-minute journal.’ 

Een boekje waarin je elke ochtend en avond wat vragen beantwoord.

Ik neem nu ook elke avond even de tijd om mijn dag te reflecteren en dat bevalt heel goed. 

Een hele grote aanrader als je wilt beginnen met focussen op dankbaarheid!

Evelyn, heb je dan helemaal geen dromen en verlangens meer?
Natuurlijk wel.
Genoeg!
Ik droom, ik visualiseer én ik kom in actie. 

Maar dankbaarheid is de basis. Vanuit daar kan ik nieuwe plannen maken en creëren.

Het is goed wat er is, het is goed wat er niet is. 

Nu ben ik wel benieuwd: wat denk jij aan bij het woord dankbaarheid?

En ben je er misschien anders over na gaan denken na deze blog?

Ik hoor heel graag van je!

Loslaten is moediger dan doorzetten.

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (26).jpg

Een paar jaar geleden vroeg ik aan de mensen om me heen of zij 3 kwaliteiten van mij wilde benoemen. 

Verreweg de meeste mensen benoemde  ‘doorzettingsvermogen’ als mijn nummer 1 kwaliteit.

Het definieerde zo’n beetje wie ik was.

En dat klopt ook.

Het begon al bij mijn geboorte. 

Ik moest 3x opnieuw gereanimeerd worden omdat ik stopte met ademen en mijn ouders moesten van de artsen wachten met het sturen van geboortekaartjes omdat het nog allerminst zeker was of ik het ging redden.

Maar ik redde het. 

Een vechtertje noemde ze me.

 

Toen ik wat ouder werd, bleek het toch wel erg lastig voor mij te zijn om te gaan lopen. 

Waar kindjes van mijn leeftijd al lang vrolijk rondhuppelde, zat ik rustig in de kinderwagen.

Maar die kinderwagen begon toch wel een beetje klein te worden zo onderhand.

Net toen mijn ouders op het punt stonden een rolstoel te bestellen, begon ik te lopen.

Wiebelig, met mijn handjes in de lucht om mijn evenwicht te houden, maar ik liep.

 

Vanaf ongeveer groep 6 van de basisschool had ik maar 1 doel: ik wilde doorleren en daarvoor moest ik minstens niveau MAVO halen. 

Omdat ik mijn CITO-toets niet goed had gemaakt, moest ik van de decaan van mijn middelbare school beginnen op laag niveau, want hij dacht niet dat ik MAVO-niveau aan kon. 

Binnen een half jaar zat ik op de MAVO, haalde uitstekende cijfers en slaagde uiteindelijk met vlag en wimpel. 
 

Ook later tijdens sollicitaties voor mijn stages en banen, waar ik soms zulke nare opmerkingen kreeg over mijn beperkingen, liet ik me niet uit het veld slaan.

Ik ging door, net zo lang tot ik een baan kreeg waar ik het naar mijn zin had.

En het ondernemerschap…tja, zoals alle ondernemers zullen beamen bestaat het ondernemerschap aan één aaneenschakeling van momenten van doorzetten.

 

Doorzettingsvermogen heeft mij zo ontzettend ver gebracht in dit leven.

Het heeft ervoor gezorgd dat ik sta waar ik sta in het leven en in mijn onderneming. 

En daar ben ik heel dankbaar voor en trots op.

 

Maar de eigenschap doorzettingsvermogen heeft ook een keerzijde. 

Mijn brein heeft opgeslagen dat doorzetten mij ver brengt in het leven en het dus áltijd een goed idee is. 

Maar, alles waar ‘te veel’ voor staat is niet goed zeggen ze wel eens. 

En ik heb ontdekt dat die uitspraak hierin waar is.

 

Want het is een patroon dat niet in alle situaties dienend is. 

Soms is het veel beter en gezonder om los te laten. 

 

Want altijd doorzetten op wilskracht, 

ook als het eigenlijk geen zin meer heeft, 

geeft stress en is doodvermoeiend. 

 

Ik heb ontdekt dat leven vanuit mijn hart, intuïtie en flow een moeiteloos leven is.

Het is het leven dat ik wil leiden.

Waar ik naar verlang. 

 

Om te kiezen voor loslaten is moed nodig.

Veel moed. 

En vertrouwen.

 

Natuurlijk zal ik altijd een stukje doorzettingsvermogen houden. 

Gelukkig maar, want ik wil mijn dromen waarmaken!

 

 Maar ik wil niet langer automatisch op de weg van de meeste weerstand wandelen.

 

Ik wil in verbinding blijven met mijn intuïtie.

Op zoek blijven naar de weg van mijn hart.
Waar dat is?

Ik moet vaak denken aan de uitspraak van Danielle Laporte:

 

The light choice is the right choice. Don’t say yes until it feels … light.

 

Je kan mij vinden waar het licht voelt. Heerlijk!

Heb jij jouw levenstempo al gevonden?

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (24).jpg

 

“Kost jou dit nu energie?”

 

Ik liep met mijn klant in het bos op een onverhard pad om daar mooie foto’s van haar te maken en dacht even na over deze vraag. 

“Ja” zei ik. “Eigenlijk best veel. Door zuurstoftekort tijdens de geboorte zijn mijn kleine hersenen licht beschadigd en die zorgen voor evenwicht. Mijn lijf is dus op dit moment aan het werk om te zorgen dat ik rechtop blijf staan.”

“Op welke manieren heb je nog meer last van je lijf?” vroeg ze.

Ik voelde weerstand om te antwoorden. Het laatste wat ik wil is klagen.

“Je klaagt niet, je vertelt objectief hoe het zit, omdat ik er om vraag.” 

“Oké” zei ik. “De waarheid is dat hypermobiliteit en spasme een heel ongelukkige combinatie is. Mijn spasme zorgt voor uitschieters en maakt mijn lijf onberekenbaar. Hypermobiliteit zorgt ervoor dat mijn gewichten los(ser) in hun kom zitten. Mijn lijf is dus de hele dag bezig om alles op z’n plaats te houden. 

Mijn klant was even stil.
“Dus eigenlijk is je lichaam elke dag onbewust keihard aan het werk” zei ze.

 

BAM. Zo, die kwam binnen. 

 

Ik besefte dat ik mijn lijf hier eigenlijk nooit de erkenning voor geef die het verdient. 

Sterker nog, als het moe is, zonder een voor mij duidelijke reden, dan word ik gefrustreerd. 

 

5 jaar geleden ben ik mijn onderneming begonnen met een verlangen. 

Ik denk hét verlangen dan 95% van alle mensen die voor zichzelf beginnen hebben: vrijheid.

 

Vrijheid om mijn tijd zelf in te kunnen delen.

Vrijheid om rekening te houden met de beperkingen van mijn lijf. 

Vrijheid om te kunnen rusten wanneer ik dat nodig heb.

 

Maar om heel eerlijk te zijn, voel ik die vrijheid al heel lang niet meer. 

 

Begrijp me goed:

Ik hou enorm van wat ik doe!

Ik hou van creatief bezig mogen zijn voor mijn werk.

Ik hou van het reizen door heel Nederland en op de mooiste plekjes komen voor een fotosessie

Ik hou van samenwerken met de leukste vrouwelijke ondernemers, met wie het elke keer weer zó gezellig is en zo leuk klikt.

Maar het tempo waarop dat gebeurt past niet helemaal bij mij.

ik moet van mezelf alles doen wat andere ondernemers ook doen.

Druk zijn met opdrachten.

Veel aanwezig zijn op social media.

Vaak naar meetings en evenementen.

Jezelf laten zien, zichtbaar zijn, nieuwe diensten lanceren, knallen!

Want dat is toch dé weg naar succes?


Maar….wil ik eigenlijk wel op die manier succes?

Ik ben, door alle ruis op social media, (koop dit, volg mij! Dán ga je succes krijgen met je bedrijf, dán ga je tonnen omzetten, dan wordt je gelukkig!) totaal uit het oog verloren wat het oorspronkelijke doel was om te beginnen met Onbeperkt Puur.

Én, nog belangrijker, wat eigenlijk míjn dromen zijn en míjn definitie van succes. 

En ik ben al helemaal uit het oog verloren wat mijn lijf eigenlijk nodig heeft.

Tot een vriendin mij vorige week vroeg: “hoe gaat het écht met je?” 

En ik niet anders toe kon geven dan: ik ben zó moe en ik verlang zo naar mijn eigen levenstempo.

Al een tijdje voel ik een sterk verlangen om een blogserie te maken over minimaliseren. 

Minder spullen.
Minder moeten.
Minder taken.
Meer zijn.
Een eenvoudig leven.

Mijn innerlijke criticus vindt daar van alles van. (Dat is niet waar je bedrijf om draait, FOCUS!)

Maar ik ben vastbesloten.
Ik wil niet alleen Onbeperkt Puur fotograferen
Ik wil Onbeperkt Puur leven. 

Hoe ik dat vorm ga geven?
Ik heb nog geen idee. 

Feit is wel dat dit levenstempo niet de mijne is.

Ik mag andere keuzes gaan maken.

Op zoek naar míjn pad, míjn definitie van succes.

Natuurlijk wil ik financiële vrijheid,
maar mijn uitdaging ligt niet in het meer geld verdienen.
Meer spullen verwerven.
Een groter huis kopen.
Mijn uitdaging ligt in het tevreden zijn met minder.
Het omarmen van imperfectie.
Goed is goed genoeg.

Heb jij je eigen levenstempo al gevonden?
Doe jij echt waar je blij van wordt?
En doe je dat op jouw eigen tempo?
Of ga je stiekem toch mee met wat anderen van jou verwachten?
Wat jij van jezelf verwacht?

Verlang je ook naar je eigen levenstempo? Jouw eigen definitie van succes en geluk?

Ik ga op onderzoek uit naar de mijne en mijn inzichten delen met jou.

Lees je mee?

 

Stap uit je hokje!

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (5).jpg

Ik zie mezelf als positief mens, maar om echt bij de kern te komen, helpt het me soms om dingen om te draaien naar het negatieve.

Als ik bijvoorbeeld 3 A4 bladen voor me heb liggen met allemaal kernwaarden er op geschreven, kan ik onmogelijk kiezen welke bij mij passen. Help, ze zijn allemaal mooi! 

Maar als ik me af vraag waar ik écht niet zonder kan in mijn leven, waar ik heel chagrijnig van word als ik het zou moeten missen, dan denk ik aan vrijheid, puurheid, verbinding en creativiteit. En voila, daar zijn mijn kernwaarden.

Al een tijdje worstelde ik met het vinden van mijn ideale klant. Mijn missie is duidelijk, maar voor wie en wat het uiteindelijke doel is, ik kon er mijn vinger maar niet op leggen. 

Laatst kreeg ik de tip om te letten op waar ik me druk om maak. Dus om het ook om te draaien. 

Niet: waar word ik het meest blij van?
Maar wat zorgt bij mij voor een verhoogde bloeddruk? Waar voel ik een ongekende passie opkomen om het anders te willen doen? 

Een goede tip, maar ik kon er nog niet direct iets mee. Ik wind me niet heel snel op toch?

Tot twee weken terug. Oh boy, toen kwam het los hoor..🔥

Ik was aan het fitnessen, toen er een vrouw naar mij toe kwam en naar mijn naam vroeg. ik kon 'm naam nog net uitspreken voor ze begon met haar betoog over wat ze voor lichamelijke beperkingen had, de vreselijke dingen die ze meegemaakt had als gevolg daarvan én hoe anderen haar in een hokje zetten. 

Aan het einde van haar relaas vroeg ze nogmaals mijn naam (die had ze uiteraard niet gehoord de eerste keer) en weg was ze. 

Ik merkte ondertussen dat mijn hartslag flink omhoog was gegaan.

'Wacht eens even' dacht ik. 'Daar had diegene het laatst over. Hìer maak ik me druk om. En flink ook.'

Laat ik voorop stellen dat het ontzettend naar is wat die vrouw heeft meegemaakt en dat dat er ook mag zijn. 

Maar...wordt zij écht in een hokje gestopt door anderen? Door de maatschappij? 

Weet je wat ik namelijk denk? Oeh en ik weet dat ik me nu op glad ijs begeef, maar ik ga het toch zeggen:

Ik vind dat door het blijven hangen in die slachtofferrol zij zélf naar dat hokje loopt en daar zélf in gaat zitten. 

Natuurlijk mag het algemene beeld van de maatschappij op mensen met een zichtbare of onzichtbare beperking/imperfectie veranderen. 

En er zijn hele toffe mensen die zich daarvoor inzetten (zoals Kelly Sue van Sue Warriors

Maar veel mensen met een imperfectie stoppen hier. 

Mijn omgeving moet het beeld dat zij van mij hebben veranderen. 

Mijn omstandigheden moeten veranderen. 

Dán ben ik gelukkig. 

Maar ik denk, nee ik wéét dat haar en jouw geluk niet ligt in hoe anderen (de maatschappij) naar je kijken en je behandelen. 

Hoe anderen naar jou kijken en jou behandelen, is namelijk puur een spiegel van wat in jou leeft. Door jezelf te accepteren, zal je zien dat anderen jou ook accepteren. Ik heb het zelf mogen ervaren en het heeft mijn leven veranderd!

Ik wil niets liever dan jou helpen en inspireren om jezelf te bevrijden door je imperfectie om te buigen naar kracht.

Én door je soms een liefdevolle schop onder je kont te geven om je uit dat hokje te krijgen waar jij jezelf, vaak onbewust, ingezet hebt.

Want mooie, prachtige vrouw, als jij jezelf gaat omarmen, inclusief al je imperfecties, zul je in je kracht gaan staan en je prachtige, unieke licht laten schijnen! 

En je zal zien dat als jij echt in je kracht komt te staan en het beeld van jezelf veranderd, het beeld van de wereld om je heen mee veranderd. It's magic!! ✨

Binnenkort lanceer ik mijn GRATIS te downloaden werkboek 'van imperfectie naar kracht in 5 stappen' waarin ik nog uitgebreider in ga op mindset, het nemen van je eigen verantwoordelijkheid en spiegelen. 

Benieuwd? Hou de website dan in de gaten!

 

 

 

It's my Birthday!

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (3).jpg

Joehoeee, It’s my birthday!
 

Ondanks dat ik het dit jaar niet echt vier, vind ik het toch altijd een bijzondere dag. Een heel nieuw levensjaar staat voor de deur en ik heb alle vrijheid om deze in te vullen zoals ik dat wil!

 

Eind december of begin januari is voor veel mensen het moment om doelen te stellen voor het nieuwe jaar. Voor mij is dat de periode om mezelf terug te trekken en wat meer te leven in verstilling. (Lees mijn blog hierover als je daar meer over wilt weten.)

Eind februari/begin maart, zo met de lente in aantocht (al zou je dat niet zeggen met die kou van nu), voel ik mezelf meer tot leven komen. 

Daarom leek het me leuk om je vandaag te vertellen over mijn goede voornemens en droomdoelen voor mijn nieuwe levensjaar!

 

1. Minimaliseren. 

Toen ik afgelopen september op vakantie was, schreef ik:

“Ik wil niet méér.

Ik wil minder.

Minder spullen.

Minder moeten.

Minder taken.

Meer zijn.

Een eenvoudig leven.

Het is tijd om echt te gaan staan voor wat ik wil.

Voor mijn visie op het leven.

Voor wat mij écht gelukkig maakt.”
 

Dit voelde ik zó sterk. 

Maar het normale leven begon weer en het idee om het anders te willen doen vervaagden weer. 

Toch is dit iets waar ik aankomend jaar heel graag mee aan de slag wil, omdat ik voel dat het nog steeds een groot verlangen is.

Dat betekent dat ik heel kritisch ga kijken naar wat er in mijn huis staat én naar wat het huis in komt. Het lijkt me heerlijk om op een plek te wonen met alleen de spullen om me heen die ik mooi vind of die een doel dienen. Al het andere mag weg. 

Maar ook in mijn onderneming wil ik hier kritischer in zijn. Ik ben gek op persoonlijke ontwikkeling en vind elke workshop, evenement of training interessant. Maar ik wil mezelf uitdagen om mezelf steeds weer heel kritisch af te vragen of ik het écht nodig heb om dichterbij mijn doelen op dat moment te komen.

 

2. Beginnen met spreken.

Dit levensjaar wordt hét jaar dat ik ga beginnen met het spreken in het openbaar. Ik volg nu het sprekerstraject bij Lisa Portengen (groot voorbeeld op het gebied van spreken) en ik ben al op twee héle mooie sprekersevents uitgenodigd om te komen spreken! Als ik hier aan denk, voel ik een grote glimlach opkomen. Het idee dat ik mensen mag inspireren om hun imperfectie om te zetten naar kracht en positiviteit, door het delen van mijn verhaal en ervaringen maakt me zó blij! 

 

3. Boek schrijven.

Spreken is niet de enige manier waarop ik mensen wil inspireren met mijn levensverhaal. Ik heb besloten dat ik op mijn 32ste een boek ga schrijven en publiceren. (Whaaa zeg ik dit nu echt? ;-)) Spannend! 

 

4. Twee boeken per maand lezen.

 Foto gemaakt met Iphone SE

Foto gemaakt met Iphone SE

En om nog even in de boeken te blijven: voor mijn verjaardag heb ik een mooie Kobo e-reader gekregen (draagt trouwens ook weer bij aan minimaliseren…zo veel mogelijk e-books lezen) en mijn goede voornemen is om minder te netflixen en meer te lezen. Niet alleen boeken over persoonlijke ontwikkeling, maar ook puur voor ontspanning. Duiken in een mooi (liefdes)verhaal, heerlijk! Afgelopen week vroeg ik al op Facebook of jullie goede tips hadden voor mooie romans en daar kwamen super goede tips uit. Ik ben voorlopig nog wel even zoet dus :-).

 

 

5. Spiegelen.

Afgelopen week heb ik mijn certificaat spiegelcoaching behaald, jeej! Wat ben ik dankbaar met alle inzichten en lessen die lieve Marian Zonneveld ons heeft gegeven.

Het is één ding om een papiertje te ontvangen, maar het is wat anders om er ook echt wat mee te gaan doen. Ik mag nog wat gevoelens van faalangst overwinnen op dit gebied, maar langzaamaan voel ik dat ik er steeds meer klaar voor ben.

Spiegelcoaching gecombineerd met een fotosessie is zo mooi en magisch! 

 

6. Solo travel

En tenslotte is mijn voornemen dit jaar om zeker 1 keer alleen op vakantie te gaan. Het klinkt waarschijnlijk heel raar voor mensen die niet anders doen, maar ik vind zoiets dus heel spannend. Niemand om mee te overleggen als er iets fout gaat, niemand die me kan helpen als ik dat nodig heb en niemand om m’n ervaringen mee te delen. Aan de andere kant merk ik wel een verlangen om deze angst, in kleine stapjes, te overwinnen. Vorig jaar ging ik een nachtje alleen naar Antwerpen dat gaf me een heerlijk, vrij gevoel. Op naar het volgende solo uitstapje!

 

 

Dit jaar gaat dus in het teken staan van het uit mijn comfortzone stappen. Ik ben me er bewust van dat angst een zeer slechte raadgever is en ik geloof er in dat hoe meer ik mijn angst aan ga, hoe vrijer ik me ga voelen. En laat dat nu één van mijn grootste kernwaarden zijn: vrijheid!

Maar natuurlijk hoop ik bovenal dat mijn familie, vrienden en ikzelf gezond en gelukkig blijven. Het allerbelangrijkste in de wereld…

En nu ben ik benieuwd wat jij van mijn droomdoelen en goede voornemens vindt! Laat je het me weten in de comments op Facebook?