Heb jij jouw levenstempo al gevonden?

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (24).jpg

 

“Kost jou dit nu energie?”

 

Ik liep met mijn klant in het bos op een onverhard pad om daar mooie foto’s van haar te maken en dacht even na over deze vraag. 

“Ja” zei ik. “Eigenlijk best veel. Door zuurstoftekort tijdens de geboorte zijn mijn kleine hersenen licht beschadigd en die zorgen voor evenwicht. Mijn lijf is dus op dit moment aan het werk om te zorgen dat ik rechtop blijf staan.”

“Op welke manieren heb je nog meer last van je lijf?” vroeg ze.

Ik voelde weerstand om te antwoorden. Het laatste wat ik wil is klagen.

“Je klaagt niet, je vertelt objectief hoe het zit, omdat ik er om vraag.” 

“Oké” zei ik. “De waarheid is dat hypermobiliteit en spasme een heel ongelukkige combinatie is. Mijn spasme zorgt voor uitschieters en maakt mijn lijf onberekenbaar. Hypermobiliteit zorgt ervoor dat mijn gewichten los(ser) in hun kom zitten. Mijn lijf is dus de hele dag bezig om alles op z’n plaats te houden. 

Mijn klant was even stil.
“Dus eigenlijk is je lichaam elke dag onbewust keihard aan het werk” zei ze.

 

BAM. Zo, die kwam binnen. 

 

Ik besefte dat ik mijn lijf hier eigenlijk nooit de erkenning voor geef die het verdient. 

Sterker nog, als het moe is, zonder een voor mij duidelijke reden, dan word ik gefrustreerd. 

 

5 jaar geleden ben ik mijn onderneming begonnen met een verlangen. 

Ik denk hét verlangen dan 95% van alle mensen die voor zichzelf beginnen hebben: vrijheid.

 

Vrijheid om mijn tijd zelf in te kunnen delen.

Vrijheid om rekening te houden met de beperkingen van mijn lijf. 

Vrijheid om te kunnen rusten wanneer ik dat nodig heb.

 

Maar om heel eerlijk te zijn, voel ik die vrijheid al heel lang niet meer. 

 

Begrijp me goed:

Ik hou enorm van wat ik doe!

Ik hou van creatief bezig mogen zijn voor mijn werk.

Ik hou van het reizen door heel Nederland en op de mooiste plekjes komen voor een fotosessie

Ik hou van samenwerken met de leukste vrouwelijke ondernemers, met wie het elke keer weer zó gezellig is en zo leuk klikt.

Maar het tempo waarop dat gebeurt past niet helemaal bij mij.

ik moet van mezelf alles doen wat andere ondernemers ook doen.

Druk zijn met opdrachten.

Veel aanwezig zijn op social media.

Vaak naar meetings en evenementen.

Jezelf laten zien, zichtbaar zijn, nieuwe diensten lanceren, knallen!

Want dat is toch dé weg naar succes?


Maar….wil ik eigenlijk wel op die manier succes?

Ik ben, door alle ruis op social media, (koop dit, volg mij! Dán ga je succes krijgen met je bedrijf, dán ga je tonnen omzetten, dan wordt je gelukkig!) totaal uit het oog verloren wat het oorspronkelijke doel was om te beginnen met Onbeperkt Puur.

Én, nog belangrijker, wat eigenlijk míjn dromen zijn en míjn definitie van succes. 

En ik ben al helemaal uit het oog verloren wat mijn lijf eigenlijk nodig heeft.

Tot een vriendin mij vorige week vroeg: “hoe gaat het écht met je?” 

En ik niet anders toe kon geven dan: ik ben zó moe en ik verlang zo naar mijn eigen levenstempo.

Al een tijdje voel ik een sterk verlangen om een blogserie te maken over minimaliseren. 

Minder spullen.
Minder moeten.
Minder taken.
Meer zijn.
Een eenvoudig leven.

Mijn innerlijke criticus vindt daar van alles van. (Dat is niet waar je bedrijf om draait, FOCUS!)

Maar ik ben vastbesloten.
Ik wil niet alleen Onbeperkt Puur fotograferen
Ik wil Onbeperkt Puur leven. 

Hoe ik dat vorm ga geven?
Ik heb nog geen idee. 

Feit is wel dat dit levenstempo niet de mijne is.

Ik mag andere keuzes gaan maken.

Op zoek naar míjn pad, míjn definitie van succes.

Natuurlijk wil ik financiële vrijheid,
maar mijn uitdaging ligt niet in het meer geld verdienen.
Meer spullen verwerven.
Een groter huis kopen.
Mijn uitdaging ligt in het tevreden zijn met minder.
Het omarmen van imperfectie.
Goed is goed genoeg.

Heb jij je eigen levenstempo al gevonden?
Doe jij echt waar je blij van wordt?
En doe je dat op jouw eigen tempo?
Of ga je stiekem toch mee met wat anderen van jou verwachten?
Wat jij van jezelf verwacht?

Verlang je ook naar je eigen levenstempo? Jouw eigen definitie van succes en geluk?

Ik ga op onderzoek uit naar de mijne en mijn inzichten delen met jou.

Lees je mee?

 

Het fotoverhaal van Rolinca Stadt

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (19).jpg

In november 2016 kreeg ik een mail van Rolinca, waarin ze mij vertelde dat ze een radicale beslissing had genomen. Ze besloot om van de zakenwereld te switchen naar een creatieve onderneming. Wát ze precies zou gaan doen, dat wist ze nog niet precies. En daarom begon ze een zoektocht van 119 dagen waarin ze op zoek ging naar waar haar grootste talent lag.

Ook wilde ze onderzoeken of het vak fotograaf iets voor haar zou zijn en daarom vroeg ze of ze mij mocht interviewen. Super leuk natuurlijk! Voor een korte samenvatting van dit interview, klik hier voor het YouTube filmpje.

Toen ze weg ging zei ze: "als ik er uit ben wat ik wil en foto's wil laten maken, dan neem ik contact op met jou."

Inmiddels is het Rolinca helemaal duidelijk waar haar hart ligt en wat ze wil doen! Haar missie is om hartelijkheid en attent zijn op de kaart te zetten. Échte aandacht voor de ander.

Dit doet ze door bloempotten te beschilderen en te versieren tot vrolijke, kleurrijke items. Ik vind ze geweldig! Neem vooral een kijkje op haar website colorsenco om haar bloempotten te bekijken.

Rolinca wilde vrolijke foto's vol met geluk, creativiteit, confetti, ballonnen en natuurlijk de toffe bloempotten! Foto's waarop ze staat zoals ze is!

En dat werd het. De fotosessie was een feestje en tijdens het bewerken heb ik heerlijk nagenoten! 

2018-05-25_0001.jpg
2018-05-20_0005.jpg
2018-05-20_0010.jpg
2018-05-22_0003.jpg
2018-05-22_0004.jpg
2018-05-22_0001.jpg
2018-05-22_0002.jpg

Wil je ook zulke kleurrijke foto's waarop je staat, puur en precies zoals je bent? Kijk dan hier en lees alles over mijn pure fotosessies!

 


 

 

Als je niet elke dag een instagram waardig leven leidt, heb je dan gefaald?

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (16).jpg

 

“Haal het maximale uit je leven.”

 

“Leef je mooiste leven!”

 

“Geniet van elke dag.”

 

“Leef alsof elke dag je laatste dag is!”

 

“Ben jij nog niet gelukkig? Oh nee, dan moet je echt veranderen. VANDAAG, want voor je het weet is het leven voorbij!”

 

Zomaar wat quotes op social media die ik elke dag voorbij zie komen.

En wat nu als je je niet elke dag gelukkig voelt?
Als je niet elke dag je mooiste 'instagram waardige' leven leidt?

Heb je dan gigantisch gefaald in je leven?
Zo heb ik me wel gevoeld. 

 

Ik leef momenteel niet alsof elke dag mijn laatste dag is.

Er is verdriet in mijn leven dat vraagt om aangekeken te worden.

Er zijn emoties en situaties die aandacht vragen. 

Eisen zelfs.

Er is verdriet dat tijd vraagt.

Er is verdriet dat gevoeld en verwerkt wil worden.

 

De ene dag geniet ik volop en vult mijn hart zich met dankbaarheid en geluk.

De andere dag ben ik blij dat het avond is en ik naar bed kan.

 

De ‘happy’ quotes, post en foto’s op social media maakten het er niet beter op.

Meer en meer kreeg ik een opgejaagd gevoel.

Ik begon mezelf een loser te vinden. 

Anderen hebben wél veel plezier.

Anderen genieten wél volop van het leven.

Anderen leven wél elke dag hun mooiste leven.

Ik moet dit toch ook kunnen?
Misschien moet ik er nog harder aan werken.

Waarom lukt dit mij niet?
Wat is er MIS met mij?!!


Zo zat ik maar te malen in mijn hoofd.
En in plaats van minderen met social media, ging ik nóg meer kijken naar het geluk van anderen, om me vervolgens nog ellendiger te voelen.

Vorige week had ik een hele bijzondere coachingsessie die mij weer helemaal terug bracht bij mijn intuïtie.

En ik besloot te luisteren naar de zachte, wijze, innerlijke stem in mij.

De stem die zachtjes en liefdevol zei dat het goed was om even een break te nemen van social media. 

Rigoureus verwijderde ik alle apps van mijn telefoon.

Eerst was het onwennig.

Ik voelde de druk om te delen wat ik mee maakte.

Er waren momenten dat ik me gelukkig voelde en dat wilde ik delen, net als iedereen.

“Joehoeee, Evelyn hier! Ik ben ook gelukkig hoor, net als jullie!” 

 

Maar langzamerhand kwam er een rust over me heen.

Een rust zoals ik lange tijd niet meer gevoeld heb.

 

Weet je waar ik tijdens de social media break achter kwam? 

Dit ís het leven.

Ja, ik durf zelfs te zeggen: het mooiste leven.

In al z’n facetten. 

 

In verdriet zit een merkwaardige schoonheid.

Rauw.

Puur.

Imperfect.

Het klinkt misschien raar, maar door mijn verdriet heen heb ik me nog nooit zo ‘alive’ gevoeld.

Deze periode dwingt mij om stil te worden en helemaal terug te keren naar mijn kern.
En het voelt alsof ik nog nooit zó diep en zó puur tot mijn eigen kern en intuïtie ben gekomen als nu. 

 

Ik voel heel sterk dat ik door deze periode in mijn leven heen moet.

Niet erom heen, maar dwars door de donkere tunnel (met gelukkig ook regelmatig lichtpuntjes) van verdriet en verwerking heen.

Hoe eng dat ook is, ik weet dat ik sterk genoeg ben. 

Om vervolgens uit te komen bij het licht en te kunnen schitteren als nooit tevoren.

Want dat dat gaat gebeuren, daar vertrouw ik op met heel mijn hart.

 

Social media heeft me veel goeds gebracht en daar ben ik heel dankbaar voor.

Door social media heb ik mensen ontmoet die inmiddels heel waardevol zijn in mijn leven en door social media is mijn bedrijf opgebloeid. 

Maar social media heeft ook een keerzijde. 

De Belgische Psychiater Dirk de Wachter, die pleit voor een beetje ongelukkig zijn, zegt: 

“Meer dan 95 procent van de foto’s zijn toffe foto’s. Iedereen is blij, succesvol en gelukkig.
Instagram geeft een wereldbeeld waarin mislukking geen plaats meer heeft
De samenleving lijkt gelukkig, maar het is schijn.
We zien enkel geluk, maar tegelijkertijd is er een enorme wachtlijst voor de psychiatrie en werden er nog nooit zoveel psychofarmaca voorgeschreven: kalmeermiddelen, slaapmiddelen, antidepressiva… Een eindeloze stroom.”

 

Zo mooi als iedereen zich voordoet op instagram is het dus niet.
Niets is wat het lijkt.

Soms denk ik wel eens dat we elkaar ongelukkig aan het maken zijn met al die perfecte plaatjes.
En ik had letterlijk afstand nodig om me dit te realiseren.

Zonder ongeluk geen geluk. 

Zonder angst geen liefde.

Zonder verdriet geen vreugde. 

 

Het is oké als je je niet happy voelt op dit moment.

Het is oké als je geen 'instagram waardig' leven leidt (wat dat dan ook maar mag zijn).

Meer dan oké. Jij bent helemaal goed zoals je bent.

Ik vind dit heel spannend om te delen, maar ik doe het toch.

Voor jou.

Want misschien zit jij nu ook in een verdrietige situatie en geef je jezelf op je kop omdat je je niet gelukkig voelt terwijl het lijkt alsof heel de wereld dat wel is.

Misschien voel je alsof je faalt. 

Misschien denk je dat jij de enige bent die zich zo voelt.

 

Maar je bent niet alleen. 

Wij zijn niet alleen.

Het is oké.

Dikke knuffel van mij ♡

Het fotoverhaal van Maartje Koppen

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (8).jpg

Op de dag van de fotosessie van Maartje van P.I.M.P. your career, reed ik naar haar kantoor in het Centrum van Utrecht. Wat een prachtige, lichte ruimte! Ik was diep onder de indruk van de inrichting en de kleuren. Maar het meeste nog van Maartje's oog voor detail. De bloemen, de notitieboekjes, de plantjes, ik kon duidelijk zien dat alles met de grootste zorg was uitgezocht.

Maartje vertelde tijdens de fotosessie over haar passie voor haar klanten en haar missie om iedereen te motiveren om op zoek te gaan naar zijn/haar droombaan. Niet een 'oké-baan', niet een 'hier-heb-ik-nu-eenmaal-voor-geleerd-baan', maar een baan of eigen onderneming waar je heel erg blij en gelukkig van wordt. Elke dag weer.

En Maartje zelf is daarin het levende voorbeeld. Wat een passie en geluk straalt zij uit. Wat een feest om haar en haar oog voor detail vast te mogen leggen!

 

2018-04-09_0005.jpg
2018-04-09_0009.jpg
2018-04-09_0001.jpg
2018-04-09_0002.jpg
2018-04-09_0004.jpg
2018-04-09_0003.jpg
2018-04-09_0006.jpg

 

 

Stap uit je hokje!

Social media templates Slide 1_ voor quotes Slide 2_ voor foto's (5).jpg

Ik zie mezelf als positief mens, maar om echt bij de kern te komen, helpt het me soms om dingen om te draaien naar het negatieve.

Als ik bijvoorbeeld 3 A4 bladen voor me heb liggen met allemaal kernwaarden er op geschreven, kan ik onmogelijk kiezen welke bij mij passen. Help, ze zijn allemaal mooi! 

Maar als ik me af vraag waar ik écht niet zonder kan in mijn leven, waar ik heel chagrijnig van word als ik het zou moeten missen, dan denk ik aan vrijheid, puurheid, verbinding en creativiteit. En voila, daar zijn mijn kernwaarden.

Al een tijdje worstelde ik met het vinden van mijn ideale klant. Mijn missie is duidelijk, maar voor wie en wat het uiteindelijke doel is, ik kon er mijn vinger maar niet op leggen. 

Laatst kreeg ik de tip om te letten op waar ik me druk om maak. Dus om het ook om te draaien. 

Niet: waar word ik het meest blij van?
Maar wat zorgt bij mij voor een verhoogde bloeddruk? Waar voel ik een ongekende passie opkomen om het anders te willen doen? 

Een goede tip, maar ik kon er nog niet direct iets mee. Ik wind me niet heel snel op toch?

Tot twee weken terug. Oh boy, toen kwam het los hoor..🔥

Ik was aan het fitnessen, toen er een vrouw naar mij toe kwam en naar mijn naam vroeg. ik kon 'm naam nog net uitspreken voor ze begon met haar betoog over wat ze voor lichamelijke beperkingen had, de vreselijke dingen die ze meegemaakt had als gevolg daarvan én hoe anderen haar in een hokje zetten. 

Aan het einde van haar relaas vroeg ze nogmaals mijn naam (die had ze uiteraard niet gehoord de eerste keer) en weg was ze. 

Ik merkte ondertussen dat mijn hartslag flink omhoog was gegaan.

'Wacht eens even' dacht ik. 'Daar had diegene het laatst over. Hìer maak ik me druk om. En flink ook.'

Laat ik voorop stellen dat het ontzettend naar is wat die vrouw heeft meegemaakt en dat dat er ook mag zijn. 

Maar...wordt zij écht in een hokje gestopt door anderen? Door de maatschappij? 

Weet je wat ik namelijk denk? Oeh en ik weet dat ik me nu op glad ijs begeef, maar ik ga het toch zeggen:

Ik vind dat door het blijven hangen in die slachtofferrol zij zélf naar dat hokje loopt en daar zélf in gaat zitten. 

Natuurlijk mag het algemene beeld van de maatschappij op mensen met een zichtbare of onzichtbare beperking/imperfectie veranderen. 

En er zijn hele toffe mensen die zich daarvoor inzetten (zoals Kelly Sue van Sue Warriors

Maar veel mensen met een imperfectie stoppen hier. 

Mijn omgeving moet het beeld dat zij van mij hebben veranderen. 

Mijn omstandigheden moeten veranderen. 

Dán ben ik gelukkig. 

Maar ik denk, nee ik wéét dat haar en jouw geluk niet ligt in hoe anderen (de maatschappij) naar je kijken en je behandelen. 

Hoe anderen naar jou kijken en jou behandelen, is namelijk puur een spiegel van wat in jou leeft. Door jezelf te accepteren, zal je zien dat anderen jou ook accepteren. Ik heb het zelf mogen ervaren en het heeft mijn leven veranderd!

Ik wil niets liever dan jou helpen en inspireren om jezelf te bevrijden door je imperfectie om te buigen naar kracht.

Én door je soms een liefdevolle schop onder je kont te geven om je uit dat hokje te krijgen waar jij jezelf, vaak onbewust, ingezet hebt.

Want mooie, prachtige vrouw, als jij jezelf gaat omarmen, inclusief al je imperfecties, zul je in je kracht gaan staan en je prachtige, unieke licht laten schijnen! 

En je zal zien dat als jij echt in je kracht komt te staan en het beeld van jezelf veranderd, het beeld van de wereld om je heen mee veranderd. It's magic!! ✨

Binnenkort lanceer ik mijn GRATIS te downloaden werkboek 'van imperfectie naar kracht in 5 stappen' waarin ik nog uitgebreider in ga op mindset, het nemen van je eigen verantwoordelijkheid en spiegelen. 

Benieuwd? Hou de website dan in de gaten!